Frau Antje

Het Duitse weekblad Der Spiegel besteedt in zijn uitgave van 28 februari ruimschoots aandacht aan Nederland. Opzet was de idyllische voorstellingen van de Nederlandse samenleving zoals die bij veel Duitsers bestaan, eens te vergelijken met de realiteit. Deze realiteit blijkt een ontnuchtering. Der Spiegel schrijft onder meer dat Nederland zich in een identiteitscrisis bevindt. Het altijd gepropageerde liberale 'gedogen' blijkt langzaam maar zeker in conflict te treden met de verzorginsstaat die de inwoners zo na aan het hart ligt.

Dat steekt. Maar deze en andere uitspraken in het artikel van Erich Wiedemann liggen niet ver van de waarheid verwijderd, hoewel verontwaardigde reacties van mijn omgeving en in ingezonden brieven en commentaren in dagbladen willen doen geloven dat de kritiek ongefundeerd en onjuist zou zijn.

Der Spiegel heeft zich niet laten leiden door clichés en algemene vooroordelen, maar heeft zich bediend van voorbeelden uit de dagelijkse praktijk van de BV Nederland om tot zijn uitspraken te komen. Het blad heeft zijn argumenten ondersteund met uitspraken van onder meer gerenommeerde Nederlanders en feiten uit de geschiedenis. Om tot uitspraken over een maatschappij te komen ontkomt men er niet aan een zekere mate van generalisatie toe te passen en ook Der Spiegel heeft zich hieraan schuldig gemaakt. Maar Der Spiegel heeft zeer zeker geen feiten verdraaid om tot zijn conclusies te komen.

De Nederlandse bevolking getuigt al jaren zeer bedreven te zijn in het leveren van kritiek op en het oordelen over haar oosterburen. Mits gebaseerd op goede argumenten is daar niets op tegen. Wie kritiek levert, moet echter ook in staat zijn deze bij tijd en wijle te incasseren. Door haar verontwaardiging op de gefundeerde en juiste kritiek op de Nederlandse samenleving in Der Spiegel geeft de Nederlandse bevolking aan daar niet toe in staat te zijn.

    • Marcel Riebandt