CDA (2)

Doorgaans geniet ik zeer van de heldere en licht cynische stukjes van H.L. Wesseling. Maar in zijn recente column over het CDA lijkt een bepaalde vooringenomenheid te domineren. Behoudens enkele kanttekeningen bij de persoon van Brinkman is de teneur van dit stuk een voor mij onbegrijpelijke en onvoorwaardelijke steun aan het CDA, waartoe hij ons lezers oproept.

Deze partij heeft volgens Wesseling voor onze welvarende verzorgingsstaat gezorgd en zal dat in de toekomst zeker blijven doen, als wij er 3 mei maar op stemmen. Onbegrijpelijk dat de verdiensten van de PvdA, vooral op sociaal gebied (denk alleen maar aan AOW van Drees, die juist door het CDA kort geleden voor bevriezing werd voorgedragen), in zijn stuk totaal onvermeld blijven. Mijn conclusie: het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Wesselings katholieke achtergrond speelt hem parten en hij kan het niet laten het CDA te steunen, koste wat het kost, Brinkman of geen Brinkman.