Edwards is vakvrouw bij Rotterdams orkest

Concert: Rotterdams Philharmonisch Orkest o.l.v. Sian Edwards. m.m.v. Joanna Mc Gregor, piano. Programma: H. Berlioz: Ouverture Le roi Lear en Ouverture Les Francs-Juges; O. Messiaen: Oiseaux exotiques; P. Boulez: Rituel in memoriam Bruno Maderna. Gehoord: 12/3 De Doelen Rotterdam.

Tien jaar geleden won de Engelse Sian Edwards het dirigentenconcours in Leeds en sindsdien maakte zij vooral naam als operadirigent. Ze trad op in Covent Garden, het Glyndebourne Festival en sinds vorig jaar leidt zij de English National Opera in Londen. Bij haar Nederlandse debuut met het Rotterdams Philharmonisch Orkest wekte haar aanwezigheid als vrouw op een plaats die doorgaans door mannen wordt ingenomen alleen in de eerste minuten speciaal de aandacht, maar door haar professionele aanpak was al gauw de concentratie op de muziek gericht.

Onstuimig was haar benadering van Berlioz in twee van zijn ouvertures: drama dat op de meest onverwachte momenten culmineert in belcanto. Edwards bleek grote affiniteit te hebben met deze grillige en explosieve muziek.

Terwijl er bij Berlioz iets miste aan scherpte en raffinement toonde Edwards bij Boulez juist haar gave, de klankkleuren verfijnd op elkaar af te stemmen. Een streng opgebouwd werk, het Rituel in memoriam Bruno Maderna, waarbij het afgemeten ritme van het slagwerk een langzaam voortbewegende rouwstoet suggereert.

In geen enkel opzicht toont de muziek van Pierre Boulez verwantschap met Olivier Messiaen. Toch was de korte tijd waarin Boulez les nam bij Messiaen cruciaal voor zijn ontwikkeling. Niet zozeer zijn muziek of zijn muzikale denkbeelden maar vooral zijn grote persoonlijkheid maakten indruk op de jonge Boulez en leerde hem, eigen krachten te bundelen. Indrukwekkend was de confrontatie van Boulez' strenge Rituel met Messiaens Oiseaux exotiques, een ode aan de vogels die uitsluitend de wetten van de natuur volgen.

In de organisatie van het schijnbaar vrije notenmateriaal toonde Sian Edwards zich een vakvrouw. Vooral door toedoen van de Engelse pianiste Joanna Mc Gregor sloop er echter een wolligheid in de uitvoering die niet eigen is aan Messiaens onaangedane wereld van veren en snavels.