Claudius

In zijn interview (NRC Handelsblad, 5 maart) wil Frits Bolkestein ons doen geloven, dat Claudius een onguur sujet was.

Helaas is het beeld, dat wij van deze Romeinse politicus uit de eerste eeuw v. Chr. hebben grotendeels bepaald door zijn tegenstanders, en in het bijzonder door Cicero. Wie de antieke bronnen echter zorgvuldig leest komt tot de ontdekking, dat Publius Clodius Pulcher een begaafd politicus was, die als volksleider een wezenlijke rol speelde in de late Romeinse Republiek. Inderdaad veranderde Claudius zijn naam in Clodius, nadat hij zich door een plebejer had laten adopteren. Door deze adoptie kon hij zich in 58 v. Chr. tot volkstribuun laten kiezen, een ambt dat voor patriciërs gesloten was. Clodius' politieke machtsbasis berustte op het stadsvolk van Rome, dat immers (beperkt) stemrecht had. Hij introduceerde de gratis distributie van een maandelijks graanrantsoen door de staat aan Romeinse burgers.

Ook verbeterde hij de politieke en sociale integratie van vrijgelaten slaven. Maatregelen, die hem zeer populair maakten, maar ook sociale nood lenigden. Clodius' politieke motivatie en methoden zijn sterk vergelijkbaar met die van de gebroeders Gracchus, van wie over het algemeen een gunstiger beeld door de geschiedenis is overgeleverd. Clodius was niet meer of minder onguur dan andere contemporaine politici als Caesar en Cicero. Hij had ten hoogste een wat beter oog voor de problemen die Rome in die tijd confronteerden.

Voor Bolkestein is het te hopen, dat het toekomstig oordeel over hemzelf als politicus minder gratuit zal zijn en niet op een onnauwkeurige lezing van de bronnen zal berusten.

    • Dr. P.J.J. Vanderbroeck