Verveling troef in het vrouwentennis

INDIAN WELLS, 9 MAART. In het vrouwentennis is verveling troef. Halflege stadions, sterk teruglopende belangstelling van de televisiekanalen, het vergeefse zoeken naar een opvolger van de teruggetreden hoofdsponsor Kraft General Foods en de pijnlijke superioriteit van de Duitse ster Steffi Graf zijn stuk voor stuk indicaties dat er hoognodig iets moet gebeuren.

“Het wordt tijd dat Monica Seles en Jennifer Capriati terugkomen”, zei Graf onlangs in een vraaggesprek voor de televisie. Ze heeft gemakkelijk praten. Dit jaar won ze al vier toernooien zonder in de 22 partijen ook maar één set af te staan. En Seles en Capriati hebben hun terugkeer nog niet aangekondigd. De Servische ontbreekt sinds de messteek in haar rug in Hamburg, op 30 april van het vorige jaar, olympisch kampioene Capriati heeft na 30 augustus, toen ze in de eerste ronde van de US Open van Mesjki verloor, niet meer gespeeld omdat 'Jenny Baby' vooralsnog voor haar school heeft gekozen.

De in het tennis toonaangevende marketingfirma IMG ziet de ontwikkelingen met lede ogen aan. “Iedereen weet dat er grote problemen zijn in het vrouwentennis”, aldus een woordvoerder van de onderneming. “Maar niemand geeft het toe.” Het verschil in publieke belangstelling in Indian Wells was de afgelopen weken bij de mannen en vrouwen schrijnend. Voor het vrouwentoernooi konden de tribunes nog niet voor de helft worden gevuld, een week later kwam het publiek massaal voor de mannen.

Of de terugkeer van Seles en Capriati inderdaad het vrouwentennis attractiever kan maken, moet sterk worden betwijfeld. De problemen worden veroorzaakt door het gebrek aan kwaliteit in de breedte bij de tennissters. Hooguit de eerste zes speelsters van de wereldranglijst spreken aan. Daar komt bij dat het gros van de vrouwen meestal dubbelhandige baseline-specialistes zijn die het geduld van de toeschouwers bijzonder zwaar op de proef stellen met hun doorgaans saaie spelletjes.

Na de halve finales van Delray Beach, afgelopen zaterdag, stelde Steffi Graf met voldoening vast dat haar zojuist verslagen tegenstandster Helena Sukova een van de hooguit vijf speelsters is in het circuit die zich bedient van serve-en-volley spel. “Het was de eerste keer dit jaar dat ik echt met plezier speelde”, gaf de Duitse toe.

De in 1989 na 157 toernooizeges teruggetreden Amerikaanse Chris Evert-Mill, oud-voorzitster van de Vrouwen Tennis Associatie, heeft een realistische kijk op de huidige misère. “Het wachten is op de graveltoernooien als Arantxa Sanchez Vicario in haar element is. Of op de grasperiode als Martina Navratilova haar kunsten kan laten zien. Voor de rest is er weinig te beleven. Het zou al een sensatie zijn als Graf één set moet afstaan. Zo ver is het al gekomen met het vrouwentennis.” (SID)