SEMIPROF: Gewichtheffer Dio Deegenaars

Ik zat als dienstplichtige bij de luchtmacht-brandweer. Toen hoorde ik van een collega dat er een baan vrij kwam op vliegveld Valkenburg.

Dat was in 1982. Ik heb het prima naar m'n zin. Er is een goeie sfeer. Je werkt toch 24 uur met elkaar. Je slaapt op een kamer. Jongens onder elkaar, af en toe haal je een geintje uit. Maar we zijn de laatste jaren wat rustiger geworden. De meeste collega's zijn toch van mijn leeftijd. Ik ben 32. Kijk, ik ben liever bij m'n vrouw, zo bedoel ik het niet. Straks, als de nieuwe kazerne klaar is, krijgen we allemaal een eigen kamer.

“Ik heb nu een diploma 'Onder Brandmeester'. Voorlopig leer ik even niet verder, dank je. Wat je leert, moet je zelf betalen, zo moet je het toch zien. En dan is er de vraag of je ook promotie kan maken. Er is weinig doorstroming. 'Brandwacht eerste klas' is normaal gesproken je eindrang. De rest is toch solliciteren.

“Een echte brand gaat sneller dan je denkt. Binnen een poep is alles eruit en binnen een scheet is alles weg. Maar hier komt een brand in principe niet voor. Dat is wel jammer, tussen aanhalingstekens. Je hebt toch met mensenlevens te maken. Wij blijven altijd binnen het terrein. Gebeurt er wat buiten het terrein, dan zijn wij er als eerste bij. Maar voor de rest zijn wij er alleen voor het vliegveldgebeuren. Je bent bezig met vliegtuigkennis. Waar mag je lopen? Als er iets op televisie is, kijk je er wel naar. Het is toch je vak.

“Dit pak dat ik draag is brandvertragend. Het nieuwste van het nieuwste. Hiervoor hadden we witte wollen pakken. De wagens zijn al tien jaar oud, maar net helemaal gerenoveerd. Ze zijn speciaal voor vliegtuigbranden uitgerust, met een capaciteit van 4.000 liter. Een gewone brandweerwagen heeft maar 1600 liter. In deze wagen zit ook schuimvormend middel. Dat is wereldspul. Dan ligt er binnen paar tellen een soort deken over het vuur. Het is een soort filmlaagje dat over de brandende vloeistof komt.

“Je hebt actieve en passieve uren. In principe maak je een werkweek van 57 uur, maar tussendoor kan je veel trainen. Er staan hier een hoop toestellen. Maar de grote halters is het enige dat telt. Ik heb ook nog een poosje aan powerliften gedaan, maar dat is toch minder levend. Ik train anderhalf uur per dag, ongeveer tien per week. Ik heb alle categorieën doorlopen. Ik zit nu in de categorie tot 91 kilo. Als vijftienjarige woog ik nog 56 kilo.

“Als ik een toernooi heb ik, kan ik vrij krijgen, dat is geen probleem. We hebben ook recht op verlof. Afgelopen weekeinde ben ik in Nijmegen Nederlands kampioen geworden. Ik ben nog even fanatiek als vroeger, maar het gezinsleven gaat ook door. Zeker de laatste jaren, het hoort er gewoon bij. Vandaar dat de sport op een lager pitje staat.

    • Jaap Bloembergen