Opinie

    • Youp van ’t Hek

Plop

Afgelopen woensdag speelde ik in Assen en kwam voor mijn voorstelling in een restaurant de allerhartelijkste lijsttrekker van de PLOP tegen. De Politiek Logische Oprechte Partij. Willem Homan, zo heet de man, hoopte op een zeteltje of vier. Eerlijk gezegd leek hem het ook wat veel, maar hij had het steeds geroepen dus hij moest nu niet terugkrabbelen. Ik mocht wat van hem drinken omdat ik in het theater wat grappen over hem had gemaakt, maar ik drink nooit voor ik het toneel op stap.

In de pauze gonsde het in de catacomben van cultureel centrum De Kolk. De PLOP heeft vijf zetels gehaald. Vijf.

“Zoveel mafkezen hebben ze niet eens”, schamperde de een.

“Het is een beetje uit de hand gelopen café-grap”, opperde een ander.

Wat wil de PLOP?

De PLOP wil een swingend Assen!

U leest het goed: een swingend Assen.

Ik moest er ook erg om lachen. Ik heb een week in het aardige hotel De Jonge gelogeerd, mijn kranten en boeken gehaald bij Iwema, mijn pilsje gedronken in De Beefeater en De Eenhoorn, een heerlijke verjaardagstaart gescoord bij Gosselaar en het was allemaal prima in orde, maar het kan inderdaad allemaal wel wat swingender.

Willem is nu de baas van de tweede partij van Assen, wordt wethouder van cultuur en zijn stadje wordt een zuigende metropool, een kloppend hart van Drenthe, een echte hoofdstad, een uitgaanscentrum, een New York van het noorden. Twee Italiaanse architecten maken van het tuttige centrum een bouwkundig hoogstandje en vakgenoten uit de hele wereld komen naar Assen om inspiratie te tanken. Het is functioneel en zeer ontroerend. Gewaagde schuine daken, vreemde doorkijkjes, een futuristisch station met een restauratie met een Michelin-ster, het nieuwe theater zweeft als het ware in het hart van de stad en na afloop geen burgerlijke bitterballen en maagzuur ontbrandende vlammetjes, maar spannende sushi's en champagne. Dat Theater kan alles hebben. Grote opera's, knetterende musicals, maar ook een spelonk voor de messcherpe stand-up-comediënne Nathalie de Graaf, die door haar publiek liefkozend Bep genoemd wordt. Assen krijgt kleur, de binnenstad wordt een bonte was van nationaliteiten. Wat wil je vanavond eten? Cubaans, Moldavisch, Kazachstaans of gewoon doordeweekse Malinese krokodilkroketten? Levi Weemoedt wordt voor het eerst in zijn eigen stad herkend, Donna Tartt verblijft in de imperial suite van Hotel De Jonge, dat inmiddels geheel herbouwd is en heel trendy Young heet. Zij en Jung Chang houden een workshop en ontleden hun werk voor studenten, critici en andere geïnteresseerde Drenten. Ze souperen na afloop in het penthouse van Harry Mulisch.

Megadisco's neonnen je naar binnen, elk café heeft live muziek en dat loopt van schurende Franse zangers die het onderste uit je hart halen tot vlammende bandeonisten en erotiek oproepende fado zangers.

Assen wordt een magneet. Geen C&A, Blokker, V&D, Bart Smit en veilige herenmodezaak Ten Oever meer, maar zinderende boutiques met hele gewaagde creaties. De Drentse vrouw wordt trendsetster en als je zegt dat je uit Assen komt groeit het respect. Michael van Praag overweegt met zijn Ajax te verhuizen. De club wil meer internationale uitstraling. Assen is los, swingt, heeft een concertgebouw met een eigen orkest, een viertal musea voor Beeldende Kunst en ga zo maar door...

Toch denk ik dat Willem het niet gemakkelijk zal krijgen om zijn Assen om te toveren tot een swingende smeltkroes van kunsten en culturen.

Afgelopen woensdag schreeuwde ik mijn programma in schouwburg De Kolk en halverwege de eerste helft stond een jongeman op de eerste rij op en verliet de zaal. Vier minuten later kwam hij terug en voordat ik iets over hem kon zeggen, zei hij op zijn Norgs: 'Kmosteffepisse' en ging weer zitten. En volgens mij is dat Assen. Willem, sterkte en succes.

    • Youp van ’t Hek