Kritische geest in Nederlandse dressuur

ROTTERDAM, 5 MAART. Er is geen persoon in de dressuursport die het afgelopen jaar zoveel aantijgingen, gepsychologiseer en kritiek over zich uitgestort heeft gekregen als de 27-jarige ruiter Sven Rothenberger. De reden voor de commotie vorig jaar lag in Rothenberger' aanvraag van het Nederlandse staatsburgerschap. Toen bleek pas goed dat Rothenberger, getrouwd met de Nederlandse amazone Gonnelien Gordijn in eigen land bepaald niet geliefd was.

De winnaar van de individuele gouden medaille in de kuur bij het EK in 1991 heeft succes in zaken en in sport. Maar écht geaccepteerd in de Duitse dressuurwereld is hij nooit geweest. Duitsland is al 20 jaar toonaangevend in de dressuursport. Aan kritische geesten die bovendien ook nog eens een zakelijke carrière naast hun sportcarrière nastreven, is de behoudende Duitse dressuur- dynastie niet gewend. Rothenberger is eerzuchtig, perfectionistisch, succesvol en niet geneigd om een blad voor de mond te nemen wanneer hij een zeker onrecht bespeurt. Dat zijn natuurlijk ook geen eigenschappen waarmee hij alleen maar vrienden maakt. Maar het zijn bepaald geen unieke eigenschappen voor een succesvol sporter, dus dat verklaart lang niet alles.

Ook in Nederland werden Rothenberger's plannen vorig jaar niet met tromgeroffel en gejuich begroet. Het Nederlandse dressuurteam heeft een eer hoog te houden. Het won in Barcelona zilver en vorig jaar op de EK brons, maar toen ontbrak Nederlands kampioene Van Grunsven vanwege ziekte van haar paard. Objectief gesproken worden de kansen van het Nederlandse dressuurteam met Rothenberger duidelijk versterkt, maar de collega-ruiters zagen daardoor natuurlijk hun eigen kansen op internationale uitzendingen verminderen en kwamen met persoonlijk getinte argumenten om Rothenberger te weren.

Wat Rothenberger vooral gestoord heeft in de Nederlands houding, is het feit dat hij als “echte Duitser” werd getypeerd. “Als je in Duitsland zou zeggen dat iemand “een echte Hollander” is, zou hij voor pure racist versleten worden. Bovendien kan ik de uitspraak totaal niet rijmen met de feiten: ik heb paarden van Nederlandse afstamming in de stal, ik heb een Nederlandse vrouw in mijn huis, onze dochter heeft een Nederlandse naam en mijn ouders gaven voor de Olympische Spelen van Seoul al een paard aan Ellen Bontje, dat daarmee ter beschikking kwam van het Nederlandse dressuurteam en twee keer nationaal kampioen werd. Moet ik soms ook nog een oranje onderbroek aantrekken om het stigma van echte Duitser kwijt te raken?”

Op het moment dat de ergernissen door alle partijen net vergeten waren, heeft Rothenberger in alle rust zijn aanvrage opnieuw ingediend. Deze keer stemde de Internationale Paardesportbond FEI zonder moeite in met het verzoek. “Dat betekent dat mijn vrouw en ik met de weinige tijd die we hebben hetzelfde wedstrijdprogramma kunnen volgen en dezelfde selectiewedstrijden kunnen rijden voor internationale kampioenschappen”, zegt Rothenberger.

Het is niet goed voor een wereldsport als de dressuur wanneer één land, Duitsland, jaar in jaar uit internationaal de dienst blijft uitmaken. Misschien dat de komst van Rothenberger ervoor zal zorgen dat de Duitse hegemonie eens doorbroken wordt door Nederland. Het liefst dan nog dit jaar, op eigen bodem, tijdens de wereldkampioenschappen in Den Haag.

Teammanager Wim Ernes maakte in januari zijn A-kader al bekend, acht amazones groot. Vandaag bespreekt Ernes tijdens een nieuwe wedstrijd op de kalender in Aken met Rothenberger wat zijn plannen voor het seizoen zijn. Ernes: “Ik kan natuurlijk niet afspraken over buitenlandse start met mijn achttal gaan doorkruisen door de komst van Sven Rothenberger. Maar er zijn startmogelijkheden genoeg, dus daar komen we wel uit. De beste komt in het team, dat is duidelijk”. Tijdens de wereldbeker-finale dressuur eind van deze maand in Gothenburg, zou Rothenberger voor het eerst voor Nederland lauweren kunnen gaan oogsten. Als hij zich na de wedstrijd in Parijs plaatst voor deelname, is hij kanshebber voor een plaats bij de eerste drie.