Goeroezemoes

De voorzitter wilde wel eens een andere spreker voor de grote bijeenkomst van alle beleggingsclubs uit de buurt. Niet één uit de groep hele en halve gares die al jaren, als artiesten voor personeelsavonden, langs clubs trekt om het evangelie van de beurs uit te dragen. Nee, het mot een frisse vent zijn.

Een uur voor de voorstelling meldt een oudere jongere zich in het wijkgebouw. Hij draagt een rode trui, groen hemdje, blauwe broek en een gele jas. “Meer kleuren heb ik niet”, zegt hij met een zware koffer in de hand tegen het bestuur, “en hierin zit het apparaat”. De dames en heren gluren naar hun aanvoerder. De man voor het geluid?

De voorzitter opent zonder enthousiasme de avond en prijst de spreker om zijn frisse kijk op beleggen. De trui-man vertelt een apparaat te hebben bedacht om de beurs te voorspellen. Het zal computers, adviseurs, analisten, tijdschriften en zwagers overbodig maken. Teletekst mag blijven. Zijn gehoor luistert gespannen. Eindelijk. Wèl een man op de maan, maar geen dag zekerheid over de beurs. Te zot natuurlijk.

“Ik heb de Voorspeller in twee uitvoeringen, één voor thuis en een klein reismodel”, meldt de uitvinder grijnzend en opent de koffer onder doodse stilte. Tupperware-avond!, bitst iemand. “Eerst het antwoord op twee brandende vragen: wat doen rente en aandelen dit jaar?” Hij diept een klerenhanger op en loopt er kreunend mee door de zaal, de hanger afwisselend op en neer en naar links en rechts trekkend, als een wichelroede.

Het beleggersvolk begrijpt de boodschap: iedereen in bezit van een klerenhanger is goeroe en kan voorspellen. Het model voor onderweg? Een broekenhanger. Goeroezemoes alom. Koffiepauze en daarna vragen.

Alles lijkt tegenwoordig te draaien om opties op de AEX-index. Veel vragen over dit behendigheidsspel van de jaren '90, waar rijp en groen in mee wil doen. De croupiers varen er wel bij. Tips? Ja, vele. De zaal grijpt pen en papier. De trui staat nu in zijn hemdje en krast op de flip-over.

Schrijf nooit ongedekt call- of put-opties op de index. Deze strategie, ingegeven door onnozelheid en hebzucht, eiste vele slachtoffers. Er zijn gevallen bekend van mensen die tonnen en meer verloren hebben. Waarom verbieden beurs en bemiddelaars deze vorm van spookrijden niet?

Zo kom je op deze tip. Het indexspel kent winnaars, verliezers en organisatoren, die altijd winnen. Een bekend gezegde luidt daarom: wie altijd wil winnen, moet een casino beginnen. Wie een paar keer heeft verdiend, wordt overmoedig en komt de man met hamer vanzelf een keer tegen. Terug naar af.

Een behendigheidsspel dus? Ja, met strategieën, taktieken en technieken. Die moet je leren kennen en toepassen. De beurs helpt met brochures, folders en avonden. Daarna? Droogzwemmen met kranten, teletekst en financieel nieuws van de tv. Een van de dames reageert verheugd: “Dat doe ik al jaren!” En wanneer zal ze in het water springen? Nooit, zegt ze, het is op papier al spannend. Ook de beurswereld kent studio sport-sporters.

Dan technische analyse. Je koopt voor 49,95 een pc-programma en beursgeheimen worden ontsluierd in grafieken, trendlijnen, steunpunten, weerstanden, head- en shoulderformaties, koop- en verkoopsignalen. Zelfs grootbeleggers doen het. Merrill Lynch in Londen heeft zelfs een ploeg Japanners over laten komen om voor ze te analyseren, fluistert een heer samenzweerderig. Dat zegt toch wel iets?

De roedeloper zucht. Een prijs blijft gelijk, gaat omhoog of naar beneden. Je kiest een van de drie en de kans op succes is 33,333 procent. Een koers (Philips) die snel oploopt bij grote omzetten, zakt vanzelf in door winstnemingen. In zo'n geval is de kans op een goede voorspelling 60 tot 70 procent. Waarschuw altijd dat beleggers op moeten letten, voeg er aan toe dat het verloop van een fonds/beurs afhangt van het doorbreken van een steun of weerstand en men houd je voor technisch analist. Komt het niet uit, verwijs dan naar onvoorziene voorvallen. Hindert niet welke.

Zijn gehoor schuift onrustig op de stoelen. Eerst die hanger, nu de technische analyse bij het vuil. Dit lijkt cabaret. Maar het lucht wel op. Tijd voor een ernstige zaak als slot, want de voorzitter zoekt al naar de flessen wijn voor de spreker.

Die boef van een George Soros en zijn beruchte hedge-fondsen, drijvend op geleend geld, maken onze obligaties tot voer voor speculanten en drukken de (hypotheek)rente omhoog. Schande!

Schande? Onzin! Wanneer het buitenland aandelen en obligaties koopt in Amsterdam en de prijzen oplopen prijst iedereen ze voor hun fijne neus voor kwaliteit. Wanneer ze van hun bezit af willen om winst te nemen, en niemand in Amsterdam durft te kopen, zijn het speculanten schuldig aan een obligatiekrach.

“Mooie slotzin”, onderbreekt de voorzitter geroutineerd.

    • Adriaan Hiele