Zeeuwse zoenen en bloemen voor de partijen van het dorp

Felicitaties, bloemen, en klapzoenen om de overwinning te vieren. Want zo interpreteerden de zittende gemeenteraadsleden van de Zeeuwse badplaats Domburg de verkiezingsuitslag die gisteravond na enkele uren tellen en cijferen bekend werd: Alle partijen die de afgelopen vier jaar in de raad zaten, komen terug voor een nieuwe periode. Zelfs aan hun zetelverdeling verandert niets.

Dat had bijna niemand durven hopen. Want de eens zo welvarende recreatiegemeente staat sinds enkele jaren aan de rand van de afgrond.Ze meende in eigen beheer een luxueus zwemparadijs te moeten bouwen, en stelde zich daarvoor bij de bank garant voor een bedrag van 60 miljoen gulden. Maar het zwemparadijs was vanaf de eerste dag een mislukking. Nu moet de gemeente het gelag betalen.

De algemene verwachting was dat de kiezers de raad voor de enorme blunder zouden straffen. De Christelijke oppositiepartij die indertijd als enige tegen de bouw van het vakantiepark stemde, had daar toe opgeroepen. En een nieuwe lokale partij, ontstaan uit onophoudelijk gemor vanuit de bevolking, liep zich al warm aan de zijlijn: Domburg 2000 liet vol bravoure weten goed te zijn voor minstens twee zetels.

Gisteravond bleek dat de Domburgse kiezer, ondanks het aanhoudende gemor en geklaag, toch trouw bleef aan de bestaande partijen. “We hebben”, constateerde lijsttrekker A. Vermeulen van de PvdA meer dan tevreden, “onze achterban kennelijk toch duidelijk weten te maken dat de problemen ons ernst zijn, en dat we ze zullen oplossen.”

Het ging Domburg voor de wind aan het eind van de jaren '80. Zelfs zo goed dat de gemeente dreigde te bezwijken onder het eigen succes. Drommen toeristen persten zich in de zomermaanden door de smalle straatjes van de badplaats en lieten nauwelijks ruimte voor de eigen bevolking. Die verdiende wel een goede boterham aan het toerisme, maar kreeg ook schoon genoeg van alle overlast van de vakantiegangers.

De gemeenteraad besloot tot ingrijpen. Had immers niet elke badplaats van formaat tegenwoordig een 'elk-weer-voorziening' die toeristen buiten het zomerseizoen vertier bood? En zou daarmee niet uitstekend aan 'vakantiespreiding' kunnen worden gedaan, zodat de recreatiedruk in het zomerseizoen zou afnemen? Domburg bedacht de termen niet zelf, maar kreeg ze aangereikt door adviesbureaus die de gemeente gouden bergen beloofden.

En het gemeentebestuur trapte erin. Ze deed er zelf nog een schepje boven op, door te bepalen dat het luxueuze zwembad annex kuuroord, omzoomd door 150 klasse-bungalows, in beheer van de gemeente moest worden gebouwd en geëxploiteerd.

In 1990 werd het vakantiepark geopend. Minder dan de helft van de verwachte 400.000 bezoekers kwamen opdagen. En nog geen jaar na de feestelijke opening konden de leveranciers amper worden betaald. Het eerste jaar werd afgesloten met een verlies van 2 miljoen gulden. In 1992 kwam daar een zelfde bedrag bij, dat in 1993 zelfs opliep naar vier miljoen gulden verlies. Domburg raakte aan de bedelstaf. De provincie Zeeland stelde de gemeente onder curatele, en bevroor de begroting. En dat betekende onder meer dat het lekkende dak van één van de basisscholen niet mocht worden gerepareerd, dat uitbreidingsplannen van het gemeentehuis van tafel moesten, en dat er zelfs geen geld was voor uitbreiding van de begraafplaats.

De leden van de gemeenteraad schoven de schuld van het debâcle vooral in elkaars schoenen. Pas eind vorig jaar kon men het eens worden over een reddingsplan voor de gemeente. Het is de bedoeling dat in totaal 300 vakantiewoningen rondom het verliesgevende zwembad worden gebouwd, om het zo meer draagkracht te geven. De kosten worden onder meer gedekt door een forse verhoging van de toeristenbelasting. Het dagelijks provinciebestuur heeft vertrouwen in de gevonden oplossingen en schrapte vorige week de onder curatelestelling. ,Ook de kiezers hebben kennelijk door”, denkt PvdA-lijsttrekker A. Vermeulen, “dat dit plan kan slagen. En daarom heeft men ons de kans gegeven om door te gaan met het beleid.”