Recital van Fauré plaatst Messiaen in een romantisch licht

Concert: Isabelle van Keulen, viool, Ronald Brautigam, piano. Programma: Gabriel Fauré, Eerste sonate op. 13. Olivier Messiaen, Thème et variations. Claude Debussy, Sonate. Francis Poulenc, Sonate. Gehoord: 2/3, Concertgebouw, Amsterdam.

Op zes-jarige leeftijd zong Lili Boulanger liederen van Fauré met de componist aan de piano en tien jaar later was zij zelf componiste. In haar korte leven bracht zij een klein maar zeer persoonlijk oeuvre tot stand, waaronder een Nocturne voor viool en piano die Isabelle van Keulen en Ronald Brautigam gisteravond als toegift bij hun recital speelden: een miniatuurtje met grote rijkdom aan ideeën, als door een eierschaal omsloten door de gave vorm. Het is niet moeilijk om voor de programmering van een concert een paar meesterwerken uit de kast te trekken, maar een programma waarbij bekende en zelden gespeelde werken elkaar belichten en samen een verhaal vertellen, dat vereist inventiviteit en artistiek inzicht.

De geëxalteerde Eerste sonate van Fauré plaatste Thème et variations van de jonge Messiaen in een romantisch licht, en de afwisseling van speelsheid, banaliteit en melancholie bij Poulenc onderstreepte de volledige vrijheid in hechte context bij Debussy.

Isabelle van Keulen en Ronald Brautigam vormen al enige jaren een vast duo, en hun spel is dan ook geheel op elkaar afgestemd. Als volledig gelijkwaardige partners geven zij elkaar de ruimte en ondersteunen zij elkaars intenties. Terwijl de grote lijnen worden vastgehouden is er een veelheid aan details die met grote nadruk worden gebracht. Het was echter of hun klank gisteren in de Kleine Zaal op een grotere ruimte werd geprojecteerd waarbij het grootste volume het uitgangspunt leek te zijn. Dat de violiste hierbij haar toon nogal eens forceerde en de pianist met zijn daverende forte's een misplaatst ontzag inboezemde, was een smet op een boeiend en verrassend programma.