Raambiljet

De overbuurman op nummer drie was altijd de eerste. Hing het paars van de Antirevolutionaire partij daar eenmaal voor het raam, dan was het een kwestie van dagen totdat bij het naastgelegen nummer vijf de KVP voor het raam verscheen. Voor de buurt was dit het signaal: verkiezingen in aantocht. Vervolgens was het een kwestie van controleren. Inderdaad, nummer 17 was nog steeds van de VVD, net als nummer 21 en 23. De LAT-relatie op 16 bleek ook nog intact: links op het raam de PvdA, rechts op hetzelfde raam de VVD. De outcast die zich tot de PSP had bekeerd, bleef outcast.

Leuker werd het ten tijde van de afsplitsingen. Nummer 35, altijd PvdA, bleek DS'70 geworden. Verderop was de KVP vaarwel gezegd. Daar hing de PPR. En dan D66. Meestal waren dat nieuwe ramen. Zo kon de straat in kaart worden gebracht. De ochtend na de verkiezingen was alles weer gewoon.

En nu? De verkiezingsaffiches hangen op van gemeentewege verstrekte borden. Van de enkeling die zijn politieke voorkeur voor het raam heeft hangen, is het persoonlijk belang bekend: hij is kandidaat of hoopt het de volgende keer te worden. De rest van Nederland getuigt tegenwoordig in stilte. De signaalfunctie van het raambiljet is verdwenen. Was dit niet het signaal?

    • Mark Kranenburg