Lissabon

Het is moeilijk voor mij, in Lissabon geboren en grootgebracht, om onverschillig te blijven tegenover de broze inhoud van het artikel van Steven Adolf over Lissabon, Europese Hoofdstad van Cultuur '94 (NRC Handelsblad, 26 februari).

Het artikel bevat niet alleen de meest gangbare clichés over de stad en haar bewoners, maar werkt ook, door de luchtige opnoeming van de culturele gebeurtenissen, als een stuk desinformatie. Zo spreekt Adolf niet over de aanzienlijke uitbreiding van culturele infrastructuren die de stad in de laatste jaren rijk is geworden: het Cultureel Centrum van Belem, met operazaal (1600 plaatsen), concertzaal (400 plaatsen) en grote expositieruimte, en de stichting 'Culturgest', gehuisvest in de nieuwe installaties van de CGD Bank, promotor van een hoofdstedelijk cultureel programma. Dit al naast de gewoonlijk werkende instellingen, zoals de Gulbenkian Stichting en de Nationale Opera. Wie niet weet, ziet ook niet. In ieder geval zijn de demoraliserende stemmen van sommigen niet voldoende om moeilijk verdiende aanwinsten de lucht in te blazen. Zoals men daar graag zegt: de honden blaffen, maar de caravan trekt voorbij.

    • A.M. Chagas Rosa