Produkten krijgen milieu-etiketten

DEN HAAG, 1 MAART. Een dertigtal produkten zal binnen enkele jaren door hun producenten van een milieu-etiket worden voorzien. Het gaat onder meer om lakens, televisies, toiletpapier, kattebakvulling en douchekoppen. De etiketten zullen informatie bevatten over bij voorbeeld het energieverbruik bij produktie en gebruik, de afval die het produkt veroorzaakt en de grondstoffen die ervoor zijn gebruikt.

Dat staat in een door de ministers Andriessen (economische zaken) en Alders (milieubeheer) uitgebrachte nota over produktenbeleid, waarover de Tweede Kamer gisteren met de bewindslieden debatteerde. De nota is geschreven op verzoek van de Kamer, die er een milieubewustere ontwikkeling van produkten mee wil bewerkstelligen. Door verschillen van inzicht tussen de twee ministeries heeft de nota drie jaar op zich doen wachten.

Kern van de nota is dat de meeste consumenten weliswaar bereid zijn milieuvriendelijke produkten te kopen, maar dat informatie over de milieu(on)vriende-lijkheid van produkten vaak ontbreekt.

De nota haalt een enquête aan waaruit zou blijken dat nu al de helft van de bevolking bij aankopen rekening houdt met het milieu. Zo'n 86 procent zou graag meer milieu-informatie willen. Uit onderzoek van de twee ministeries is inmiddels gebleken dat hierbij een etiket de voorkeur verdient boven een bijsluiter of voorlichting via de media.

In het debat met de Tweede Kamer werd duidelijk dat minister Andriessen zich in de besprekingen over de nota heftig heeft verzet tegen een te snelle of verplichte invoering van milieu-etiketten. Volgens de minister brengen de etiketten met name voor het midden- en kleinbedrijf veel kostbare rompslomp met zich mee, “iets wat u zich in de Tweede Kamer niet altijd realiseert”, aldus de minister. Ook wees hij op beperkingen die het gevolg zijn van de internationale marktverhoudingen.

De bezwaren van Andriessen hebben ertoe geleid dat de etiketten “via zelfregulering van het bedrijfsleven” tot stand zullen komen. Een zogeheten informatieplicht is “een ultimum remedium”, waarvan pas gebruik zal worden gemaakt als in 1998 blijkt dat er onvoldoende resultaten zijn geboekt. In het Nationaal Milieubeleidsplan Plus stond nog dat het produktenbeleid op deze informatieplicht zou zijn gebaseerd.

Om het bedrijfleven alvast op weg te helpen bij het maken van de milieu-etiketten stelden CDA en PvdA in een motie voor dat de regering hiervoor normen ontwikkelt. Ook willen zij een fonds voor het wegnemen van financiële drempels bij het midden- en kleinbedrijf. Een door GroenLinks ingediende motie voor een wettelijke informatieplicht vanaf 1996 slechts door D66 mede onderschreven.