Gazzella nero van Parma grillig en explosief talent

AC Parma is donderdag in Amsterdam tegenstander van Ajax in de kwartfinale van het Europa-Cuptoernooi voor bekerwinnaars. Een opmerkelijk talent bij de Italianen is de Colombiaan Faustino Asprilla. Grillig, maar regelmatig schitterend èn scorend.

Faustino Hinestroza Asprilla is grillig als een Zuidamerikaanse voetballer. Maar hij is ook explosief. Hij kan schieten uit rare standen. Hij kan springen, onverwacht hoog, en hij kan hard koppen. Hij kan de bal beroeren als een tovenaar. En hij kan hard lopen, met grote, elegante stappen. Vandaar dat Italianen hem la gazzella nera noemen, de zwarte gazelle.

Hij is de populairste buitenlandse voetballer van Italië, omdat hij de ster is van de populairste tegenhanger van AC Milan. Een Colombiaan is de gevaarlijkste aanvaller van AC Parma, sinds hij anderhalf jaar geleden voor tien miljoen gulden werd gekocht van Nacional Medelln, eigenlijk van Pablo Escobar, eens drugsbaron en financier van de Colombiaanse kampioen.

Georgio Pedraneschi, voorzitter van Parma en directielid van sponsor Parmalat, denkt dat Asprilla voor Parma net zo belangrijk kan worden als Maradona voor Napoli was. De Colombiaan is pas 24 jaar en kan uitgroeien tot 's werelds beste voetballer, beseft Pedraneschi. Over een half jaar tijdens het wereldkampioenschap wordt Asprilla als speler van het Colombiaanse elftal het uithangbord van Parmalat. In advertenties zal hij fonkelen. Hij moet de ster van het kampioenschap worden, hij moet de melkproducten van Parma aanprijzen.

Asprilla maakt niet altijd deel uit van het Colombiaanse elftal. Niet dat zijn talent onderdoet voor dat van prachtige voetballers als de oude Valderrama, Valencia, Valenciano, Trellez en Rincon - volgend jaar ook bij Parma. Maar Asprilla is voor bondscoach Maturana onberekenaar, zoals Romario, Maradona en Baggio. Hij is labiel als alle wonderkinderen.

Asprilla wenst niet altijd te begrijpen wat de coach wil. Daarom verliet hij afgelopen zomer met slaande deuren het trainingskamp voor de beslissende kwalificatiewedstrijd voor het wereldkampioenschap tegen Argentinië. Omdat hij door de bondscoach reserve was gezet. Daarom laat hij wel eens op zich wachten, als de hemel bewolkt is. Nevio Scala, de bedaarde trainer van Parma, heeft meer vat op hem. Hij behandelt Asprilla met respect en dat streelt de onzekere ster.

Asprilla mag groots zijn, een voorkeursbehandeling is hem niet gegund. Vorig jaar liet Scala hem buiten het elftal voor de Europa-Cupfinale voor bekerwinnaars in Londen tegen Antwerp. De coach meende dat de spits nog niet voldoende was hersteld van snijwonden aan zijn been. Die zou Asprilla tijdens een bezoek aan zijn ernstig zieke moeder in Colombia hebben opgelopen door scherven van een gesprongen fles mineraalwater. Colombiaanse kranten beweerden dat hij bij een auto-ongeluk het raam van de concurrerende auto had ingetrapt.

Dat hij niet meespeelde in Londen was een grote teleurstelling voor Asprilla. Maar ook voor de liefhebbers van Zuidamerikaanse voetballers en vooral voor de Colombianen thuis. Zo'n honderd Colombiaanse journalisten waren op Wembley vertegenwoordigd om Asprilla te zien schitteren. De wedstrijd werd rechtstreeks uitgezonden in Colombia. Maar Asprilla maakte geen deel uit van het winnende Parma.

De media is hij vijandig gezind, zoals Maradona en Romario. De eeuwige lach op zijn gezicht verdwijnt als hij met name Colombiaanse journalisten ziet. Die keer dat hij het trainingskamp had verlaten, werd hij op het vliegveld van Bogota bestormd door journalisten en cameralieden. Hij sloeg een tv-camera van zijn lijf en dreigde de camera van een fotograaf te vernielen als deze de brutaliteit zou hebben een foto van hem te maken.

In Italië vergaat het Asprilla niet beter. Van hem werd beweerd dat hij een intieme relatie onderhield met een porno-ster. Dat hij van snelle auto's houdt is in elk geval zeker, en dat hij urenlang salsa-muziek door zijn huis laat schallen ook. Asprilla leeft, zoals hij wil leven. Anders heeft hij geen leven meer.

Asprilla is gelukkig. “En wanneer hij gelukkig is, is dat aan zijn spel te zien. Dan voelen wij ons allemaal gelukkig”, zegt ploeggenoot Massimo Crippa. “Faustino is nooit verdrietig. Zelfs toen zijn moeder overleed was hij dat niet. Als hij scoort is hij de gelukkigste mens op aarde. Zo gelukkig zie je niemand. Vandaar altijd die salto na een doelpunt.”

Hij is Colombiaan, maar hij is niet anders dan de Argentijn Maradona en de Braziliaan Romario. Ook Asprilla groeide op in een arm milieu, vaak een kweekvijver voor natuurtalenten. In zijn ouderlijk huis in Tuluà Valle, nabij Medellin, woonden ze met z'n twintigen. Voetballen leerde hij op straat.

De school meed hij, zoals voetbaltalentjes dat doen. Later op de voetbalschool van Carlos Samiento in Tuluà Valle werd zijn grote talent ontdekt. Hij werd door Cucuta Deportivo aangetrokken. Een jaar later stond hij op 19-jarige leeftijd al in de hoofdmacht van Nacional Medelln.

Als invaller in het Colombiaanse elftal in een wedstrijd tegen Paraguay, maakte hij in 1992 twee doelpunten. Een paar maanden later werd hij door Parma gecontracteerd. Asprilla zou gaan schitteren in Italië, langzaam maar zeker. Op 21 maart van het vorig jaar zou hij zich onsterfelijk maken door met een prachtig doelpunt in San Siro AC Milan na 58 wedstrijden de eerste nederlaag toe te brengen.

Italië raakte in de ban van Asprilla - weer eens wat anders dan die Milanese sterren. Hij scoorde in de Italiaanse bekerfinale tegen Torino, hij scoorde tweemaal in de halve finale van het Europa-Cuptoernooi voor bekerwinnaars en hij scoorde tweemaal voor Colombia in Buenos Aires tegen Argentinië. Met 5-0 wonnen de Colombianen.

Zijn sterrenbeeld is schorpioen, met als ascendant stier. Dat zou duiden op een individualistisch karakter en dat hij voortdurend vecht met zijn impulsen en emoties. En hij heeft veel energie, zegt een astroloog die zich voortdurend het lot van Parma aantrekt. “Faustino zou zijn ziel aan de duivel verkopen om onsterfelijk te worden.”

    • Guus van Holland