Barst

Langs de Hollandse Kade barst het opeens weer van de grutto's. En kieviten. En leeuwerikjes.

Door omstandigheden was ik er een paar dagen niet geweest. Vorige week lag de polder nog onder de sneeuw, de sloten waren dik bevroren. Gisteren hing er een nevelige warmte. Ik was totaal niet op grutto's verdacht, ik was eerlijk gezegd nergens op verdacht, ik liep maar wat. Maar op een gegeven moment drongen ze toch tot me door.

Niet te geloven, zei ik tegen mezelf. Want dan realiseer je je dat ze, komend uit Afrika, ergens in het zuiden van Europa op hun kans hebben zitten wachten en dat ze werkelijk de eerste de beste gelegenheid hebben aangegrepen - de gretigheid, de argeloosheid van die dieren.

Ze waren al aan 't baltsen ook. Met puntige vluchten en een heldere roep verdelen grutto's de wereld onder elkaar.

Even later: en straks zitten ze klem tussen mestinjector en cyclomaaier.

De cyclomaaier kennen we al jaren. De grutto die daaraan wil ontkomen moet vroeg nestelen. De mestinjector is hier nieuw. De grutto die daaraan wil ontkomen moet laat nestelen. Dus tussen deze twee molenstenen, het inkomen van de boer aan de ene kant en de eisen van het milieu aan de andere, wordt de grutto vermalen. En zo genieten wij van het voorjaar: een paar tellen tussen op een gegeven moment en even later.

    • Koos van Zomeren