Paulissen-Ramer sterkste paar

Zoals al enigszins te voorzien viel hebben de Amsterdammers Roald Ramer en Gert-Jan Paulissen het landskampioenschap bij de paren veroverd. De Tilburgs-Groningse combinatie Berendregt-Paping eindigde op de tweede plaats, en Jansma-Van Cleeff (Malden/Den Haag) als derde. In september zullen deze paren Nederland vertegenwoordigen op het WK in het Amerikaanse Albuquerque. Voor de nummers drie zit er echter nog een adder onder het gras. Het paar dat op dit moment vijfde staat, Hoogenkamp-Verhees, heeft tegen een ander paar nog een protest lopen. Wordt dat in zijn geheel toegewezen, dan eindigen Hoogenkamp-Verhees als derde. Wederom was er geen protestcommissie aanwezig tijdens een titelstrijd waarbij op het scherpst van de snede wordt gestreden en elk punt telt. Wel is getracht met de leden van de commissie telefonisch te vergaderen. Dat leverde die zondagmiddag in ieder geval nog een uitspraak op, die meteen werd betwist door Hoogenkamp-Verhees wegens grove vormfouten. Op instigatie van de voorzitter van de Nederlandse Bridge Bond is besloten dat de zaak opnieuw in behandeling genomen wordt door de protestcommissie. Vermoedelijk komt begin volgende week een definitieve uitspraak.

Er werd ook nog gebridged, die zondag. Eerst zien we Gert-Jan Paulissen aan het werk. Een miniem kansje op een overslag, van wezenlijk belang in een parenwedstrijd, weet hij haarfijn te benutten (het spel is voor uw gemak 90 graden gedraaid):

Zuid geverNoord

Niemand kw.ß7 A87

ß6 H43

ß5 B763

ß4 VB6

WestOost

ß7 9532ß7 HV4

ß6 976ß6 B1052

ß5 1052ß5 AH84

ß4 852ß4 94

Zuid

ß7 B106

ß6 AV8

ß5 V9

ß4 AH1073

Tegen 3SA vond west de uitstekende start van een kleine schoppen. De leider, Paulissen, legde klein in dummy en bij oost verscheen ß7V, die harten naspeelde. Paulissen, die al negen slagen kon tellen, ging op jacht naar de broodnodige overslag. Die zou of uit de schoppen of de ruiten moeten komen. Hij zou de herhaalde schoppensnit kunnen nemen, maar oost was in slag twee niet met schoppen doorgegaan. Dat leek gek. Oost had of de andere schoppenhonneur of helemaal geen schoppen meer. In dat laatste geval kon op ß7H gesneden worden, in het eerste geval niet. Paulissen besloot het spelen van de schoppen uit te stellen en probeerde eerst zijn geluk in de ruiten. Het hartennaspel nam hij in de hand, waarna hij drie hoge klaveren speelde, eindigend op tafel. Nu speelde hij ruiten op. Oost die beide tophonneurs in ruiten bleek te hebben, stapte op met de heer. Naderhand kon de leider via het spelen van ß5V simpel ß5B ontwikkelen voor de tiende slag, goed voor een score van 70 procent. Na afloop verklaarde Paulissen dat hij op het kritieke moment altijd al van plan was ß5V te leggen als oost in eerste instantie een kleine ruiten had bijgespeeld. Het eventuele goedzitten van ß510 zou namelijk niet voldoende zijn geweest voor de extra slag. West mocht geen tophonneur in ruiten bezitten en niet aan slag komen vanwege het dodelijk schoppennaspel van zijn kant.

Helaas deden niet alle wereldkampioenen mee aan de hoogste parencompetitie van ons land. Wie we wel zagen was good-old Hans Kreijns, zelf ooit wereldkampioen paren met de legendarische Bob Slavenburg. Op onderstaand spel liet Kreijns, die met de Rotterdammer Willem van Eijck speelde, zien dat hij nog steeds in staat is tot de winnende actie.

Oost geverNoord

Niemand kw.ß7 AHB9865

ß6 Q

ß5 2

ß4 B973

WestOost

ß7 -ß7 1073

ß6 A987632ß6 H4

ß5 43ß5 HVB976

ß4 AHV10ß4 82

Zuid

ß7 V42

ß6 B105

ß5 A1085

ß4 654

West Noord Oost Zuid

Van Cleeff Van Eijck Jansma Kreijns

2ß4 pas

2ß6 3ß7 pas 4ß7

dbl pas pas rdbl

4SA pas 5ß5 dbl

pas pas pas

Het biedverloop behoeft absoluut toelichting: 2ß4 is een sterk spel of een zwakke twee in ruiten, 2ß6 is manche-inviterend voor hartens tegenover een zwakke twee in ruiten. Het redoublet, dat Kreijns los liet met zijn minimale hand, was een sterk staaltje blufpoker, want 4ß7 gaat één down. Van Cleeff meende echter via 4SA te moeten weglopen. Hij liet zijn partner een keus tussen een ruiten- of een hartencontract. Tegen 5ß5 gedoubleerd startte Kreijns met ß72 die Jansma troefde. Die begon maar eens met drie hoge klaveren. Op de derde gooide hij een schoppen weg. De leider stak met ß6H over en troefde zijn laatste schoppen in dummy. Het contract lijkt nu gemaakt, ware het niet dat de leider in dummy geplakt zit. Als hij meteen harten speelt troeft noord af en krijgt zuid zijn twee troefslagen nog, dus speelde Jansma gewiekst ß410 die hij aftroefde met ß59. Kreijns echter, was op zijn post. Hij troefde over met ß510 en speelde harten na, die Van Eijck aftroefde: één down. NZ scoorden zo 81 procent.