Een nieuwe

Er zat plotseling een opvallende jongen pal voor mijn neus in 4 havo. September, jaren geleden, een bruin vel en een onweerstaanbaar stralende glimlach. Astro kwam van de mavo. Zijn humeur leek onverwoestbaar, zijn proefwerken waren chaotisch en ondoordringbaar. Om een lang, ingewikkeld verhaal kort te maken: ondanks enorme horden is hij niet ver van afstuderen.

Kort geleden begon hij aan een stage in het middelbaar onderwijs. De houding van de leerlingen tijdens de eerste observatielessen beviel hem niet. Toen hij zelf voor het front van de troep kwam, las hij de volgende tekst voor.

“Ik was ongeveer 14 jaar toen ik voor het eerst smoorverliefd werd. Dat is altijd zo gebleven. Keer op keer valt mij op hoe mooi, rustig, consequent en aardig zij is. In mijn slaap droom ik over haar. Ik vind het fijn haar mooie, sterke en gezonde lichaam te voelen. Elke keer dat ik haar in de ogen kijk, voel ik haar warmte. In de disco zijn mijn gedachten alleen bij haar. Op de dansvloer dansen we de stijl 'only scientifically'. Iedereen vindt dat we prachtig bewegen. Wijzelf proberen steeds mooier te dansen. We zien nog teveel onacceptabele dansbewegingen.

“Ik praat veel. In het algemeen vertel ik graag aan anderen over haar eenvoud, haar echtheid, haar souplesse, haar glans, haar enorme krachten. Vaak is het moeilijk om met haar om te gaan. Ze is altijd eerlijk en open. Iedereen die haar kent weet dat ze precies is. Ook weet iedereen dat ze heel belangrijk is voor mij èn... voor de rest van de wereld.

“Ze blijkt zowel zeer praktisch als zeer theoretisch te zijn. Haar denkwijze is juist en degelijk. Als je haar niet kent, lijkt het alsof ze star en onrealistisch is. Naarmate ze ouder wordt, wordt ze steeds mooier... en ik ben niet de enige die dat vindt. Niemand op de wereld is zoals zij. Sommigen zijn ouder dan zij, maar lelijk, inconsequent of zwak. Anderen zijn wel mooi, maar hebben soms duidelijk ongelijk.

“Ze weet niet alles, maar langzaam en zeker neemt haar kennis toe. Vandaag de dag weet ze enorm veel. Maar ja... ze is nu ook ongeveer vijfduizend jaar oud. Ze heeft geleerd nooit fouten te maken en heeft ervoor gezorgd dat iedereen haar vertrouwt. Hier in Nederland noemen ze haar wiskunde en in Engeland 'mathematics'. Ik noem haar 'Mathematics' of 'Zuivere wiskunde'.

“'Mathematics' heeft kinderen, helaas niet zo mooi als zij. Eigenlijk zijn ze allemaal lelijk in vergelijking tot haar. Eén van haar jongens beginnen jullie langzaam maar zeker te kennen. Dat hij jullie voor de gek houdt, hebben jullie nog niet door. Soms doorzie ik zijn grappen en grollen ook niet. 'Mathematics' wel. Engelsen noemen hem 'Calculus'. In Nederland noemen ze ook hem 'Wiskunde', maar ik vind 'Rekenen' of 'Voorbereiding tot de wiskunde' beter. Andere kinderen zijn 'Natuurkunde', 'Scheikunde' en 'Informatiekunde'.

“Mijn geliefde 'Mathematics' heeft mij geleerd wat goed gedrag is. Aan haar huisregels moet iedereen zich houden. We noemen deze huisregels 'goede methoden' of 'logische denkregels'. Er zijn er vijftien. Het huis van 'Mathematics' heet 'Wetenschap'. Om in dat huis te komen moet men deze huisregels goed kennen en kunnen toepassen.”

Helaas heb ik niet over Astro's schouders de klas in kunnen kijken. Maar hij wordt een goeje.