Vrijdag 4; Manneborsten

Het valt niet mee om treinreiziger te zijn. In de weken voor en na Nieuwjaar staarden vanaf affiches op de stations vuurwerkslachtoffers naar de passanten. Sommigen probeerden nog een sigaretje te roken met hun stompjes, anderen toonden alleen hun verminkte lichaamsdelen. Het waren gruwelijke affiches, maar de boodschap was duidelijk, al verdacht ik sommige slachtoffers van heimelijke trots op het feit dat ze met hun eenogige hoofden en restanten van handen de kolossale waarschuwingen tegen het verkeerd gebruik van vuurwerk sierden.

De vuurwerkslachtoffers waren nog niet verdwenen of er hing alweer een volgende lading weerzinwekkende plakkaten. Ze waren gemaakt in opdracht van een vereniging die tegen DNA-experimenten is en tonen een vrouw die een kind de borst geeft. Maar in plaats van borsten heeft de vrouw koeieuiers. Met deze fotomontage (of is de afbeelding met behulp van de computer gemaakt?) wil de vereniging waarschuwen tegen experimenten waarbij menselijk DNA bij koeien wordt ingeplant voor de produktie van moedermelk, zo viel te lezen op de affiches. Anders dan bij de anti-vuurwerkplakkaten strookte het beeld niet helemaal met hetgeen waar tegen werd gewaarschuwd. Juister was natuurlijk geweest een afbeelding van een koe die tussen haar achterpoten een paar ferme vrouweborsten heeft bungelen. Maar misschien is dit geen onprettig gezicht en dus was het te begrijpen dat de vereniging had gekozen voor de kermisattractie met uiers.

Het thema borstvoeding is geliefd onder actievoerders, want inmiddels hangen op de stations alweer andere akelige affiches, dit keer van een man die een baby de borst geeft. Pres Emancipatiebureau Utrecht is de opdrachtgever van de plakkaten en de begeleidende tekst luidt dan ook: 'Opvoeding is ook mannenwerk'. Viel bij het uiervrouwenaffiche nog enigszins te begrijpen waarom de makers hadden gekozen voor het omgekeerde van wat werd bedoeld, bij dit affiche werkt de omkering alleen op de lachspieren. Zelden is een beeld zo verkeerd gekozen. Het is niet moeilijk om te raden wat er gebeurt als vaders zouden gaan doen wat het Pres Emancipatiebureau Utrecht aanbeveelt: het kind zal vergeefse pogingen doen om melk te krijgen uit de harige manneborst en vervolgens zal het een keel opzetten omdat het door zijn vader wordt bedrogen en het nu wel erge honger krijgt. Het eind van het liedje is natuurlijk dat de moeder, de woorden 'dan zal ik het wel weer doen' mompelend uit ergernis over zoveel mannelijk onvermogen, het kind overneemt en het geeft waar het naar verlangt: een heuse vrouweborst. Kortom, als er iets blijkt uit de foto, dan is het dat opvoeding geen mannenwerk is.