NACHTWAKERSKERK

Het artikel van Jaap Boerdam (NRC Handelsblad, 29 januari) staat bol van cynisme over de kerk in de moderne samenleving.

In feite gaat Boerdam ervan uit dat marketing- en strategiemotieven achter de veranderingen in de kerk zitten. Hij verliest daarmee uit het oog dat de kerk in de eerste plaats een gemeenschap is van mensen in een telkens andere tijd, met veranderende normen en gedachten. Het lijkt mij een stuk beter dan de verstarring, waar de kerken ook al (maar dan vanuit andere hoek) steeds van beschuldigd worden. Het getuigt juist van een levende kerk, waar mensen door bewogen worden. Boerdam doet geen enkel recht aan de emotie en de echte inspiratie die mensen - ook intellectuelen - in het geloof kunnen vinden.

Van een 'herkerstening' in de samenleving zie ik overigens geen enkel spoor. Ik ben als christen ook academisch geschoold, en probeer vanuit een visie en met inhoud actief in de samenleving te zijn. Maar het blijkt me nog steeds moeilijk te vallen voor het geloof direct uit te komen. En dat zegt meer over de omgeving en het klimaat van reeds enige decennia lang dan de 'herkerstening' die Boerdam meent te ontwaren. Wel ben ik het eens met zijn weerzin tegen Brinkman, die in eenzelfde week pleit voor kerkbalans en voor verarming van ouderen. Dat is nu eens echt vloeken in de kerk.