Bezoek aan het ouderlijk huis van architect Piet Blom

Het Ouderlijk Huis, Ned.1, 22.44-23.20. Verder op 28.1. (Jard van Nes), 4.2. (Shireen Strooker) en 18.2. (Corrie Stoel).

In wat vroeger zijn ouderlijk huis is geweest kijkt architect Piet Blom (1934) ietwat verloren om zich heen en zegt: “Niets meer is herkenbaar zoals het nu is.” Het hoekpandje in de Amsterdamse Jordaan waar Piet als oudste van vijf kinderen woonde met zijn moeder en vader, Ome Piet de aardappelboer, is zoals een groot deel van deze buurt ten prooi gevallen aan de yuppificatie. Niks geen garenklosjes meer onder de tafelpoten om te voorkomen dat de soep uit de borden liep, en het pothuis is ook al verleden tijd. “Waar vroeger acht gezinnen woonden, woont nu een mevrouw alleen met een clavecimbel en haar fiets in de kelder,” zegt Blom droogjes, waardoor je niet weet of het echt zo is of bij wijze van spreken.

Blom is de eerste van vier mensen die regisseur Ad Zonneveld heeft verfilmd bij een bezoek aan hun ouderlijk huis voor de rubriek Sporen van de KRO; hierna volgen mezzo-sopraan Jard van Nes, actrice en theaterregisseur Shireen Strooker en Corrie Stoel, een vrouw die vroeger thuis mishandeld werd. Je hoeft natuurlijk geen ontwerper te zijn om je de indeling van je ouderlijk huis tot in de details te herinneren; wel zat het architectje in spe op de vliering met blokken te spelen en is later naar de Academie voor Bouwkunst gegaan. “Ik had een grote behoefte om in m'n eentje te spelen, of muziek of met m'n blokken.” Hij heeft zelfs een keer bij de Laurierkerk ingebroken om een op het harmonium ingestudeerd muziekstuk in het echt te spelen.

De samenhang en de volheid van deze volksbuurt, waar toen nog om de vijftig meter een groenteman was, spelen nog altijd een rol in Bloms stedebouwkundig werk, zegt hij zelf. Inderdaad zien we hem aan het werk achter zijn tekentafel aan een stedebouwkundig plan voor Valkenburg, maar het verband met de Jordaan blijft onduidelijk. Zo blijft het ouderlijk huis een losstaand fenomeen, zonder verbintenissen met het heden, waardoor de herinneringen van de geïnterviewde kop noch staart hebben en - erger nog - geen aanleiding. In het geval van Blom worden in ieder geval de relevante vragen niet gesteld, bijvoorbeeld: waarom is Blom, die zo gehecht zegt te zijn aan de stadse drukte, toch maar in een schilderachtig dorp in Noord-Holland gaan wonen? Evenmin worden de relevante beelden getoond, zoals van zijn Kasbah in Helmond of de paalwoningen in Rotterdam, waar de verwijzingen naar de congestie van de Jordaan er duimendik bovenop liggen. Piet Bloms ouderlijk huis is zo veranderd, evenals de buurt waar het staat, dat het eigenlijk geen hoofdpersoon van de uitzending meer is, maar dat is Blom zelf evenmin.