SPELLING

Er bestaat geen enkele wetenschappelijke publikatie waarin kennis te vinden is waarmee spellingwijzigingen kunnen worden gelegitimeerd.

Dit is ook bekend bij hen die wijzigingen bepleiten. Zo heeft de door Benno Barnard in NRC Handelsblad van 16 december genoemde Geerts in 1985 in het boek Visies op spelling erkend dat zulke kennis niet bestaat, terwijl hij in datzelfde jaar toch het voorzitterschap aanvaardde van een Taalunie-commissie die spellingwijzigingen moest voorbereiden. Uit het in 1989 door Geerts' commissie gepubliceerde rapport blijkt dat die kennis toen nog steeds niet bestond, maar desondanks heeft de Taalunie in 1991 een nieuwe commissie ingesteld, weer met Geerts als voorzitter, die een paar jaar over wijzigingen van het type tee, kultuur en nivo moest gaan vergaderen.

Het is begrijpelijk dat de Nederlandse overheid bij herhaling beweert op te komen voor de positie van het Nederlands, terwijl de ministeries van onderwijs en cultuur alle kennis op dit gebied volledig negeren en via de Taalunie commissies aan het werk zetten om zaken uit te denken waarvan bekend is dat ze de positie van onze moedertaal zullen verzwakken en de taalgebruikers veel overlast zullen bezorgen.