Nieuwe Nederlandse series gebaseerd op buitenlandse scripts

Kats & Co, zaterdagavond, Ned.3, 20.35-21.30u.

Het zonnetje in huis, vrijdagavond, Ned.3, 20.45-21.20u.

Toen was geluk heel gewoon, zondagavond Ned.1, 21.45-22.20u.

Nederlands tv-drama kan het kennelijk nog steeds niet stellen zonder scripts uit het buitenland. De komende dagen beginnen er drie Nederlandse series; ze zijn gebaseerd op scenario's uit Duitsland, Engeland en Amerika.

Kats & Co, de meest ambitieuze van de drie, is een zesdelige VARA-poging tot een Nederlandse policier op basis van niet eerder gebruikte Derrick-scripts van Herbert Reinicker. Onder supervisie van cineast Ben Verbong zijn de afleveringen filmisch - dus badend in goudgeel licht - gemaakt op lokaties in de Limburgse grensstreek, met Coen van Vrijberghe de Coningh als rechercheur en de Vlaamse acteur Ben van Ostade als diens assistent. Zelf regisseerde Verbong er twee; de andere zijn van Ine Schenkkan, Pieter Walther Boer en de nu alom tegenwoordige Ben Sombogaart.

Reinicker, de produktieve Derrick-auteur, is een bedreven verhalenverteller die graag duidelijk maakt dat misdadigers óók maar gewone mensen zijn. Veel spektakel komt in zijn scripts meestal niet voor en het tempo is doorgaans tamelijk bedaard. Ook hier. In de eerste aflevering gaat het over een meisje dat als slachtoffer van een schietpartij zelf contact zoekt met de daders. Dat lukt haar omdat ze iemand heeft herkend in het fotoarchief van de politie en op de achterkant 's mans adres heeft gelezen. Afgezien van de vraag of er op de achterkant van politiefoto's privé-adressen staan (ik kan dat moeilijk geloven), is er weinig aan te merken op het naturel van acteurs, dialogen en sfeertekening. Kats & Co, wegens gebrek aan financiële armslag beperkt tot zes afleveringen, oogt als het soort drama dat eigenlijk de normaalste zaak van de wereld zou moeten zijn.

Eveneens bij de VARA begint vanavond de comedy-serie Het zonnetje in huis, met Johnny Kraaykamp senior en junior, gebaseerd op de tien jaar oude Britse reeks Tom, Dick and Harriet - over een jeugdig echtpaar dat opeens de lastige vader van de man over de vloer krijgt. De kluchtige plotjes van Brian Cooke en Johnnie Mortimer zijn vaardig bewerkt door Martine Bijl, die bovendien als de echtgenote een subtiel tegenwicht vormt voor de comedy-routine van de beide Kraaykampen. Maar de twee afleveringen die ik zag, maakten me nog niet erg enthousiast over het eindresultaat. De flinterdunne intrigetjes zijn aan de voorspelbare kant, de grappen worden vaak nogal omstandig verteld en het uitgangspunt is voor Nederlandse begrippen ietwat gekunsteld: zit er voor een vader van 64 nu werkelijk niets anders op dan in te trekken bij zijn zoon en schoondochter?

Meer vertrouwen heb ik, eveneens op basis van twee voorvertoonde afleveringen, in de KRO-serie Toen was geluk heel gewoon, die vanaf zondag wordt uitgezonden - een Nederlandse versie van het legendarische The Honeymooners van Jackie Gleason uit de jaren vijftig. De aardigste vondst van de bewerkers, Gerard Cox en Sjoerd Pleijsier, is dat de handeling niet alleen is verplaatst naar Rotterdam-Zuid, maar ook in de jaren vijftig is gesitueerd. Dat schept de mogelijkheid op cartooneske wijze gebruik te maken van namen (Simon de Wit, Willy van Hemert, De Quay) en gebeurtenissen uit die tijd. De korzelige en vaak nogal hardhandige grappen uit het origineel zijn ditmaal niet - naar Nederlands gebruik - sympathiek gemaakt, maar behoorlijk intact gebleven. En zelf spelen Cox en Pleijsier twee norsige mannetjes die de potentie hebben uit te groeien tot een populair comedy-duo.