WAO-akkoord CDA-PvdA in Bergschenhoek was al twee dagen oud; "Bami-akkoord' opzetje van Lubbers

PAG.2 TERUG NAAR BERGSCHENHOEK

DEN HAAG, 30 DEC. Het dramatische WAO-weekeinde begin dit jaar ten huize van minister De Vries (sociale zaken) in Bergschenhoek, toen ternauwernood een kabinetscrisis werd voorkomen, blijkt goeddeels geënsceneerd te zijn geweest.

De hoofdlijnen van het akkoord dat die bewuste zaterdagavond in januari tussen de nasi-resten en onder zware politieke druk tussen de coalitiepartners werd gesloten, zijn in werkelijkheid reeds 36 uur daarvoor door minister-president Lubbers en minister de Vries vastgelegd. Volgens Lubbers is het daarna slechts een kwestie van “meedelen en afhechten” geweest. Met het zogeheten "bami-akkoord van Bergschenhoek' werd een kabinetscrisis op het laatste moment afgewend. Tussen de regeringsfracties PvdA en CDA bestond een onoverbrugbare kloof over de WAO-plannen van het kabinet. Het CDA besloot daarop met oppositiepartij VVD te gaan onderhandelen over een alternatief. De fractie ging er vanuit dat het kabinet niet zou dwarsliggen als buiten de coalitie om een meerderheid zou worden gevormd. Eerder was in de ministerraad vastgelegd dat het kabinet zich zou neerleggen bij de wensen van de meerderheid van de Tweede Kamer.

Lubbers en De Vries hadden reeds anderhalve dag voor de finale besprekingen bij De Vries thuis het raamwerk voor een eindvoorstel op zak. Dit betekent dat de gesprekken die toen nog werden gevoerd tussen CDA en VVD niet meer betekenis hadden dan die van drukmiddel richting PvdA, zonder dat de onderhandelaars dat wisten. Die waren er evenals CDA-fractievoorzitter Brinkman van overtuigd dat zij de vrijheid hadden buiten de PvdA met de VVD een akkoord te sluiten over de WAO. De onderhandelingen die toen nog tussen CDA en VVD werden gevoerd en naar alle waarschijnlijkheid zouden leiden tot een akkoord waren voor Lubbers slechts bedoeld om de PvdA tot inkeer te bewegen. Eenmaal geconfronteerd met een akkoord tussen CDA en VVD zou de PvdA wel moeten kiezen voor het eindvoorstel van De Vries en Lubbers.

De WAO-kwestie leidde tot politieke spanning nadat de PvdA op 1 mei 1992 liet weten in weerwil van het kabinetsvoornemen "oude gevallen' te willen ontzien. De reden voor die ommezwaai op dat moment is dat een deel van de PvdA-fractietop het kabinet toen reeds had opgegeven.