Teakhout (1)

"Het Wereld Natuur Fonds en OHRA misleiden het Nederlandse publiek'; dat was de teneur van het artikel van dr. H.P. Nooteboom in W&O van 23 december 1993 over teakplantages in Costa Rica waarbij het Wereld Natuur Fonds en OHRA Verzekeringen zijn betrokken. De tropische regenwouden zullen er volgens de heer Nooteboom niet door worden ontzien en het hout dat uit de plantages komt zal zich in kwaliteit op geen enkele wijze kunnen meten met 80- tot 120-jarig teakhout, erger nog: misschien zal er niet eens een markt voor zijn te vinden.

De gedachtengang en de conclusies van de heer Nooteboom zijn onjuist.

Het Wereld Natuur Fonds heeft als doelstelling dat in het jaar 2000 minimaal 10% van alle bossen volledig beschermd moet zijn; een verdubbeling ten opzichte van de huidige situatie. De rest van de bossen moet vanaf dat jaar duurzaam worden beheerd. Verder wil het Wereld Natuur Fonds dat er vanaf 1995 alleen wordt gehandeld in hout dat verantwoord is geproduceerd.

Om deze zeer ambitieuze doelstellingen te bereiken is het Wereld Natuur Fonds wereldwijd betrokken bij 150 bossenprojecten. Al deze projecten leveren een bijdrage aan de verwezenlijking van de doelstellingen. Ook de teakplantage in Costa Rica. Alllereerst zal de plantage aan kunnen tonen dat het inderdaad mogelijk is om op verantwoorde wijze tropisch hout te verbouwen. De plantage in Costa Rica wordt jaarlijks volgens de strengste criteria gecontroleerd. Omdat dit soort evaluaties nieuw is, is er in de hele wereld nog maar één organisatie die zo'n controle op sociaal-economische en milieuaspecten daadwerkelijk aankan. Dat is het Smartwood-programma van de Amerikaanse natuurbeschermingsorganisatie Rainforest Alliance. Deze zal begin 1994 de resultaten bekend maken van de eerste evaluatie van de plantage. De eerste resultaten zijn zeer positief; de effecten voor de bevolking (door de heer Nooteboom in zijn artikel vergeten) lijken zeer goed en ook over de milieuvriendelijkheid van de plantage lijkt Smartwood goed te spreken te zijn. Het zal daarmee duidelijk zijn dat deze plantage zal bijdragen aan de doelstelling van het Wereld Natuur Fonds over te gaan op hout uit verantwoorde bronnen.

Een tweede belangrijke bijdrage is geld. Deze wordt door de heer Nooteboom ook genoemd in zijn artikel. Als je bossen duurzaam wilt beheren kost dat geld. Dat weet het Wereld Natuur Fonds als geen andere organisatie. Het Wereld Natuur Fonds zal een deel van de inleg en van de opbrengst van de plantage ontvangen en vervolgens besteden aan bosbeschermingsprojecten. Een glasheldere bijdrage aan de natuur dus.

De kwaliteit van het plantagehout heeft niet de kwaliteit van hout van teakbomen die 80 tot 120 jaar oud zijn, schrijft de heer Nooteboom. Daar is geen speld tussen te krijgen, maar nergens wordt ook beweerd dat mensen in dàt soort hout investeren als ze een Teakwood Rendementspolis aanschaffen. Het hout dat uit de teakplantages gaat komen is geschikt voor vele doeleinden, waarvoor nu tropische bossen sneuvelen.

Het Wereld Natuur Fonds hoopt dat NRC-Handelsblad en andere media aandacht zullen besteden aan de onafhankelijke en deskundige evaluatie van de teakplantage in Costa Rica begin 1994. Want het teakproject is een vernieuwend project dat het verdient serieus bekeken te worden.