Piket koerst met tamme zetten naar half punt

GRONINGEN, 29 DEC. Als geheugensteuntje troffen de schakers bij het PCA-kwalificatietoernooi gisteren voor het begin van de negende ronde een overzicht van de prijzenpot aan. Wie het was vergeten kon nog eens nalezen dat de verdeling van de prijzen is geschoeid op Amerikaanse leest. De winnaar mag rekenen op veertig duizend dollar. De zevende plaats, de laatste die recht geeft op deelneming aan de lucratieve matches, levert nog steeds tien duizend dollar op. Daarna gaat het snel bergaf. Wie niet bij de eerste twintig eindigt is naar Groningen gekomen voor precies duizend dollar.

Het overzichtje wist niet iedereen aan te zetten tot onvoorwaardelijke strijdlust. Jeroen Piket wilde geen ijzer met handen breken tegen Alexei Sjirov en koerste met vijftien tamme zetten naar een half punt. Piket zal in ieder geval nog één keer moeten winnen om op de gewenste plus-drie score uit te komen die kwalificatie lijkt te garanderen. Om begrijpelijke redenen voelde hij er weinig voor om tegen Sjirov met zijn hoofd door de muur te gaan: “Hij is toch niet de minste. Ik had wel willen spelen, maar dan had hij toch eerst moeten aangeven dat hij risico's wilde nemen.” Sjirov kaatste de bal met een verongelijkt gezicht terug en legde uit waarom hij niet scherper had gespeeld: “Ik verwachtte meer agressie van zijn kant, maar toen ik nog eens over zijn lagere rating nadacht begreep ik waarom hij liever met een remise een paar Elo-puntjes wilde winnen.”

Viswanathan Anand had ook even met de gedachte gespeeld om zonder veel ophef een snelle remise te bereiken. Eenmaal achter het bord gaf de opening van Michael Adams hem spoedig trek in meer. Tot zijn verbazing bood de Engelsman uitgerekend remise aan op het moment dat hij een pion ging verliezen. Naarstig onderzocht Anand de stelling om te zien of hier werkelijk sprake was van ongepast gedrag. Adams bleek echter volkomen juist te hebben getaxeerd dat zijn actieve tegenspel hem volkomen schadeloos stelde voor het ontbrekende pionnetje.

Aan de kop van het breed uitwaaierend peloton kreeg Anand gezelschap van de onverstoorbare Boris Goelko. De Amerikaan beleefde zware tijden tegen Sergej Tivjakov, totdat zijn voormalige landgenoot werd overmand door een vlaag van misplaatst optimisme. Zonder aanleiding ging Tivjakov in een mooie stand op zoek naar een eervolle vermelding met een enthousiast stukoffer dat alleen zijn eigen stelling opblies.

Het groepje dat Anand en Goelko het dichtst op de hielen zit zwol verder aan door de komst van Vladimir Kramnik. Zonder omwegen zette de geweldenaar uit Toeapse aan de Zwarte Zee Grigory Kaidanov aan de kant. Menige grootmeester zou de gespierde partij met gepaste trots tonen. Kramnik raakte er niet opgewonden van: “Nee, ik had deze variant niet echt geanalyseerd. Ik had er wel eens naar gekeken en toen al snel het idee gekregen dat het niets was voor zwart. Ik kon me niet voorstellen dat iemand het ooit tegen me zou spelen.”