Schitterende zang door een van 's werelds mooiste sopranen

De Tovenares: Ned.3, 21.04-21.54u.

Schitterende zang van een van 's werelds mooiste en innemendste sopranen, de prachtigste beelden van weelderig gekostumeerde personages, elegant bepruikte balletscènes en een sprookjesachtig verhaal met een gelukkig eind - dat biedt vanavond De Tovenares. Het 50 minuten durende programma rond de sopraan Kiri Te Kanawa is een prestigieuze co-produktie tussen de NOS, het Canadese Rhombus Media en Philips Classics, dat volgend jaar een cd met de muziek van De Tovenares uitbrengt.

De regie is van de Canadese Barbara Willis Sweete, de Nederlandse choreograaf Ed Wubbe maakte met leden van het Rotterdamse Scapino de dansen van de Duistere Geesten. De muzikale begeleiding wordt verzorgd door The Academy of Ancient Music onder leiding van Christopher Hogwood. De technisch zeer ingewikkelde tv-produktie, die 2 miljoen kostte en in Nederland (Slot Zeist en de NOB-studio's) werd vervaardigd, zal in tal van landen over de hele wereld worden uitgezonden.

De Tovenares is een authentieke pastiche, zoals die ten tijde van de barok ook in operatheaters werden vertoond: een samenraapsel van allerlei fragmenten uit verschillende opera's, zoals er ook een met Mozart-muziek te zien is in de film Amadeus. In dit geval gaat het uitsluitend om aria's uit opera's van Handel, zoals Rinaldo, Amadigi, Giulio Cesare en Alcina. Ze worden alle geprojecteerd op de tovenares Alcina, een geliefd personage in barok-opera's.

Alcina is verliefd op Ruggiero, die zij met haar magische zang aftroggelt van zijn geliefde Bradamante. Dat gebeurt in een grot onder haar kasteel, waar het orkest in een kooi gevangen is. Naarmate haar liefde toeneemt, nemen haar bovennatuurlijke krachten echter af. Alcina verliest de macht over Ruggiero en verliest hem. Dan keert Ruggiero echter weer op eigen initiatief terug, hij verovert Alcina en samen zullen ze nog lang en gelukkig leven.

Dat slot is zeker niet conventioneel: het "normale' geregelde leven moest in de baroktijd toch uiteindelijk de overhand krijgen op de onbeheersbare geestenwereld. Voor de hedendaagse kijker is in dit geval deze "goede' afloop bevredigender. Ruggiero is aanvankelijk een stijf bepruikt personage dat zich niet echt gelukkig voelt in die nuffige zijige pakjes. Als hij daarvan ontdaan is blijkt hij een wellustig mooie jongen, gespeeld door Andrew Kelley van Het Nationale Ballet.

En Kiri te Kanawa als Alcina gunt men ook het allerbeste. Ze moet dan wel een kwalijke heksige tovenares verbeelden, maar ze slaagt er niet in om ook maar iets Eucalypta-achtigs uit te stralen. Ze is hier misschien even verdwaald, maar Te Kanawa is natuurlijk gewoon een goede fee, een echte prinses.