OPDELING ROTTERDAM

Ex-wethouder van Rotterdam Hans Mentink maakt in zijn artikel "Rotterdam dreigt te verdwergen' (NRC Handelsblad, 15 december) kritische kanttekeningen bij de Lex Specialis, waarin de oprichting van de nieuwe provincie Rotterdam is geregeld. Een deel van zijn kritiek betreft de opdeling van de Gemeente Rotterdam in 12 nieuwe gemeenten.

Al bij de instelling van het Deelgemeenteraadsbestel is gewezen op het risico, dat de kwaliteit van de politieke besluitvorming op deelgemeenteniveau aanzienlijk zou kunnen afnemen. De praktijk toont aan dat het niveau van deze bestuurslaag inderdaad treurigmakend is. Het bezwaar tegen de opdeling is dus niet nieuw. Hoewel een aanzienlijk deel van de toenmalige PvdA-wethouders allesbehalve gelukkig was met de invoering van dit bestel (maar zich om partijpolitieke overwegingen daar niet over uitspraken) is dit destijds toch doorgedrukt. Dat Mentink nu zijn twijfels heeft komt gezien het voorgaande nogal halfslachtig over.

Even belangrijk als de te verwachten negatieve gevolgen voor de kwaliteit van het lokale bestuur is echter, dat het ambtelijk apparaat, nu ondergebracht in een aantal relatief omvangrijke stedelijk opererende diensten en bedrijven, zal worden versnipperd. Dit kan leiden tot aanzienlijke kwaliteitsvermindering en zal de betrokkenheid bij de grootstedelijke problematiek beperken. Niet voor niets vragen top-ambtenaren van de Gemeente Rotterdam zich in de nota's: "Rotterdam, ongedeelde stad' en "Rotterdam, op weg naar 2006' af of de nieuw te vormen gemeenten niet een te gering draagvlak zullen hebben voor het oplossen van de problematiek van dak- en thuislozen, van drugsverslaafden, straatprostitutie en de opvang van allochtonen.

Schelto Patijn uitte dezelfde twijfels bij de presentatie van de eerdergenoemde Lex Specialis. De door Mentink gesignaleerde verdwerging werkt dus niet alleen door op bestuurlijk, maar ook op ambtelijk niveau. Voor grote delen van de bevolking is de bestuurlijke opdeling in zwarte en witte, rijke en arme gemeenten echter veel ingrijpender. De Stadspartij Rotterdam verzet zich dan ook tegen het opdelingsvoorstel en pleit voor handhaving van het bestaande lokale bestuur.

Hoek van Holland en Hoogvliet kunnen worden verzelfstandigd. De rest van de huidige gemeente dient echter te blijven ressorteren onder een lokaal bestuur. Mentinks voorstel om de bestuurlijke verantwoordelijkheid voor het centrum van Rotterdam ook onder te brengen bij de stadsprovincie toont gebrek politieke durf.

De overheveling van taken en bevoegdheden van infrastructureel belang naar de stadsprovincie, maakt de weg vrij voor een krachtig lokaal bestuur in Rotterdam, dat zich in de nieuwe situatie beter kan concentreren op onderwerpen als: leefbaarheid, veiligheid, werkgelegenheid, cultuur. Dat betekent: opheffing van het huidige deelgemeentebestel en al deze onderwerpen brengen onder de regie van een krachtig lokaal bestuur, dat tevens een sterke partner en tegenspeler kan zijn in de organen van de stadsprovincie.