DUNNING [2]

Regelmatig doet prof. Dunning neerbuigende uitspraken over homeopathie. Het blijft dan bij de constatering dat artsen die deze methode toepassen warhoofden zijn en dat hun patiënten behoefte hebben aan magie. Hij bedoelt daarmee meer dan duizend artsen en miljoenen patiënten. Dunning heeft natuurlijk gelijk wanneer hij constateert dat de geneeskunde beperkingen kent maar hij drijft de patiënt in de armen van kwakzalvers door zijn ongenuanceerde opstelling over alternatieve methodes en patiënten die hierbij baat vinden.

In de afgelopen 12 jaar hebben drie adviescolleges van de overheid geconstateerd dat de maatschappelijke betekenis van de alternatieve geneeswijzen groot is en dat kwaliteitsbewaking hard nodig is. De medische elite bijt zich vast in theoretische stellingnames over verklaarbare werkingsmechanismen en bij reguliere geneesmiddelen passend onderzoek. Uit de praktijk blijkt er veel af te dingen op de waarde van deze theorieën. Veel patiënten vinden onvoldoende baat bij "wetenschappelijk bewezen' reguliere behandelingen. Bij veel voorkomende aandoeningen zoals CARA, migraine, angsten en reuma blijken de gehanteerde middelen wel te werken maar de patiënt wordt niet echt beter en de klachten blijven terugkomen. Voor deze patiënten is dit een onbevredigende situatie en dan verbleekt het wetenschappelijk aureool.

Wanneer velen door homeopathie wèl verbeteren, ontstaat een maatschappelijk probleem. Enerzijds moet voorkomen worden dat valse hoop wordt geëxploiteerd, anderzijds moeten wij ervoor waken dat wij de patiënt niet het bos insturen met uitspraken als "u moet hiermee leren leven' terwijl in zijn omgeving bewijzen van het tegendeel bestaan. Hierdoor verliest de geneeskunde aan geloofwaardigheid.

Natuurlijk moet wetenschappelijk onderzoek worden gedaan naar het werkingsmechanisme. Er is voor homeopathie op dit moment meer bewijs voorhanden dan voor menige reeds erkende behandelmethode. Om meer bewijs te verkrijgen is medewerking nodig van universitaire instituten, maar door de houding van in deze kring gezaghebbende mensen komt dit niet van de grond. Men wil niet weten of homeopathie werkt, want men meent het antwoord al te kennen. Door deze houding wordt de kloof tussen de chronische patiënt en de medische elite steeds groter en krijgt kwakzalverij meer kansen.