Politiek ramptoerisme

Een hoge ministersdichtheid dit weekeinde in Limburg. Minister Bukman was er, minister Maij-Weggen was er, minister Kok was er. Minister Dales was er niet, maar die komt altijd een dag later.

Jarenlang hadden ze in de Kamer geroeid met de riemen die ze hadden. Was er in de ministerraad op gewezen dat het water tot aan de lippen staat. Hadden ze in commissies gewaarschuwd tegen dweilen met de kraan open. En toen het woord beeld was geworden, was het politieke ramptoerisme onontkoombaar. Huiverend en warme woorden sprekend waadden onze bewindslieden door tienduizend gevalletjes van waterschade, tezamen een nationale ramp.

Maar dat het niet alleen voor het eigen image was, bewees minister Kok. Voor het oog van de televisiecamera peilde onze minister van financiën de watersnood. Met witte driekwart laarsjes stapte hij uit zijn wankele bootje. Gloep deed de Maas. Het volgende wat we van de drijfnatte politicus vernamen was dat de aangekondigde steun voor het getroffen gebied aanzienlijk zal worden verhoogd. Met één vraag bleven de kijkers zitten: wat had er voor het ondergelopen Limburg ingezeten als Kok gisterochtend op tijd zijn eigen laarzen had gevonden en niet op de kokette boots van zijn vrouw was vertrokken?