PETRA WESTVEER OVER 1993

“Opzeggingen hebben we niet gehad. Wel veel brieven, maar die waren allemaal positief. Ik denk dat iedere fan heilig in zijn onschuld gelooft. Natuurlijk hebben sommigen het er wel moeilijk mee. Toen Michael door de zoveelste ex-werknemer van ontucht met minderjarigen werd beschuldigd, kregen we een verdrietige brief van een vijftienjarig meisje. 'Ik hou van Michael,' schreef ze, 'en dat zal ik blijven doen. Maar soms denk ik: was ik maar nooit fan geworden. Het is niet makkelijk om een Michael Jacksonfan te zijn'.”

Petra Westveer (22) is vijfdejaars student medische biologie in Groningen en al tien jaar fan van Michael Jackson. Sinds 1990 is ze voorzitter van de Official Jackson Fanclub in Nederland. In rustige tijden houdt de fanclub de 1300 leden op de hoogte van de plaatsuccessen en wereldtoernees van de King of Pop; de afgelopen maanden was het fanclubblad vooral gevuld met de laatste berichten over Jacksons vermeende misdragingen.

“Het trieste is dat 1993 voor Michael en ons zo goed begon. Jarenlang had hij zich gedragen als een vreemde kluizenaar, maar nu begon hij langzaam uit zijn schulp te kruipen. In februari gaf hij een heel open interview aan Oprah Winfrey; dat heeft hem veel goed gedaan. Hij trad op in de pauze van de Superbowl, het meest bekeken sportevenement in Amerika. En tijdens de Grammmy-uitreiking, waar hij een speciale Legend Award kreeg, hield hij zelfs een toespraakje - een goed teken, want bij eerdere officiële gelegenheden zei hij eigenlijk nooit wat.

“En toen kwamen de beschuldigingen. Ik hoorde het nieuws op de televisie; 24 augustus was het begin van Michaels toernee in het Verre Oosten, dus dan kijk je als fan naar CNN. De volgende dag zijn we met het bestuur bij elkaar gekomen. We hebben toen besloten om pas een nieuwsbrief naar de leden te sturen als Michael zelf iets over de zaak zou zeggen; met roddels wilden we niks te maken hebben. Wel hebben we op 29 augustus, Michaels verjaardag, een fax naar zijn hotel in Singapore gestuurd met daarop de tekst 'Je Nederlandse fans staan achter je.' De hele roddelpers was toen al over hem heen gevallen.

“Het ergste moment was voor mij de 13de november, toen Michael bekend maakte dat hij verslaafd was aan pijnstillers. De echte fan begrijpt wel dat hij daar weinig aan kon doen, maar toch verandert er iets. Ondanks al zijn vreemde trekjes was Michael altijd de ideale popster geweest - dol op kinderen, professioneel en niet afhankelijk van drugs. Nu bleek hij plotseling iets minder perfect. Gelukkig had ik niet de tijd om me daar druk over te maken; wat mij vooral bezig hield was de vraag hoe we met de fanclub op het nieuws moesten reageren. De bladen stonden elke dag vol met indianenverhalen.

“Zelfs al zou Michael schuldig zijn, dan nog heeft hij deze behandeling door de roddelpers niet verdiend. Maar goed, volgend jaar is alles weer achter de rug. Ik moet nog zien wat er onder ede overblijft van al die belastende verklaringen. Alleen de medewerkers die roddelen komen in het nieuws, voor positieve verhalen wordt geen grof geld geboden.

“Michael zal hard moeten werken om terug te komen, maar hij zal zeker weer een plaat maken. Muziek betekent alles voor hem, hij kan niet zonder. Dat is het enige lichtpuntje temidden van alle ellende. En stiekem denk ik wel eens: hoe ongelukkiger je je voelt, hoe meer je geneigd bent om mooie muziek te maken.”