Hans Reichel

Hans Reichel: The Death of the rare Bird Ymir/Bonobo Beach (FMP CD 54). Distributie: BVHAAST

De enorme stroom heruitgaven op cd biedt luisteraars de kans bepaalde artiesten alsnog te ontdekken. De Duitse gitarist Hans Reichel bijvoorbeeld die zelfs in het naslagwerk Jazz Führer van 1980 ontbreekt. Reichel had toen al acht lp's gemaakt, waarvan The Death of the rare Bird Ymir nu samen met Bonobo Beach uit '81 bijna compleet op deze cd staat geperst, met een juichend tekstje van collega-gitarist Fred Frith erbij. Dat laatste is volkomen terecht, zo blijkt bij beluistering, want Reichel is een unieke vogel die op basis van heel vertrouwde muziek (blues, country & western, etc.) de wonderlijkste werkjes weet te creëren. Hij speelt op normale 6- en 12-snarige instrumenten meestal met slechts incidenteel een electrisch element. In twee stukken bespeelt hij twee gitaren tegelijk, maar dan ook echt: dat wil zeggen zonder overdubs.

Door de combinatie van 'far out' en traditioneel bezorgt Reichels muziek je een merkwaardig uit-en-toch-thuisgevoel. De heldere opname-techniek versterkt dat nog, want het is of Reichel naast je in de kamer zit, ook doordat je soms een telefoon hoort rinkelen. Reichel amuseert en provoceert, kortom, houdt je op een heel prettige manier wakker, maar je komt er nauwelijks achter wat hij eigenlijk doet. Als alle serieuze gitaristen hier te lande (25.000?) deze cd nu eens zouden kopen om dat grondig uit te zoeken. Eén van zijn stukjes 250 keer op MTV vertoond zou ook aardig zijn, dan kon iedereen zien hoe hij het doet. Het cumulatief effect hiervan zou kunnen zijn dat Hans Reichel (1949) nog eens echt werd ontdekt. Maar misschien wil hij dat wel helemaal niet.