Club Med komt schelpjes tekort; Trigano jr. treedt aan bij eerste verlies van vakantie-imperium

PARIJS, 24 DEC. De Club Méditerrané komt schelpjes tekort. De vakantiedorpen en reizen-met-iets-extras trekken al jaren een welvarend, modern publiek, maar de harde werkelijkheid van recessie en politieke instabiliteit treft ook het dorp van de zomerdroom. Voor het eerst in zijn bestaan heeft Club Med verlies geleden. In het tweede halfjaar (tot oktober) 290 miljoen franc (bijna 100 miljoen gulden). Vorig halfjaar bedroeg de winst nog 161 miljoen franc.

Toen de oprichter en geestelijk vader van de Club, Gilbert Trigano (73), in september zijn vertrek na 43 jaar aankondigde, wist hij wat zijn zoon te wachten stond. Serge (47) mag ongeveer geboren zijn in de Club, hij heeft de kroon niet zomaar geërfd. Vader Gilbert bezit sinds een eerdere deuk in de resultaten (in de jaren zestig) nog maar één procent van de aandelen.

Senior heeft lang gewacht met overdragen. Sinds enige jaren stond vast dat Serge de kroonprins was, ook bij de grote aandeelhouders, financiële instellingen waarin de Franse staat de dienst uitmaakt (o.a. UAP en Crédit Lyonnais). Papa Trigano heeft nooit een geheim gemaakt van zijn vriendschap met François Mitterrand. Waarschijnlijk heeft hij de goedkeuring van de nieuwe, rechtse regering voor de opvolging eerst willen zeker stellen. In Frankrijk kan bijna niemand zaken doen zonder rekening te houden met de wind die waait in het Elysée, vandaag en vooral morgen.

Serge staat in zijn eerste maanden aan het hoofd van het wereldwijde vakantie-imperium voor de zware opgave aanzienlijk te investeren en daarbij zowel de kosten als de prijzen te drukken. Club Med is te duur geworden; de formule begint te slijten. Concurrent Aquarius is goedkoper en groeit met tientallen procenten per jaar.

De omzet van Club Med heeft dit jaar ernstig te lijden van politieke troebelen in Europa en Afrika. Veertien vakantiedorpen moesten gesloten worden, in Turkije, Joegoslavië, Egypte en Senegal. De belangstelling voor bestemmingen in Italië, Spanje en Frankrijk daarentegen is gegroeid. Ook Azië en Noord-Amerika doen het goed.

De Club heeft ook de gevolgen van de recessie ondervonden. Zijn belangrijkste markten, Frankrijk, Italië en Duitsland, worden zuiniger. Vakanties in de Club waren in de jaren van steeds toenemende welvaart een zorgeloos symbool van zee, zon en zomersex. Bij aankomst wisselde men zijn centjes in tegen schelpjes om de gewone wereld te vergeten. Dat blijken nu te veel centjes te zijn.

Serge Trigano mag het vak bij pa in de Club hebben geleerd, hij heeft zijn eigen sporen al verdiend. In vijf jaar maakte hij de Club Med tot een begrip in de Verenigde Staten. Jaarlijks worden daar 200.000 reizigers geworven. Trigano jr. heeft er in meer dan één opzicht Amerikaans leren praten. Dat moet hem nu helpen de Club af te slanken - de dorpsganger van de jaren '90 wil best een dag zonder krab bij het ontbijt - en tegelijk te investeren in nieuwe exotica en oude maar wat verbleekte succesnummers.

Daarbij zal Trigano de nodige overtuigingskracht bij internationale en lokale financiers moeten tonen, want de cash-flow staat geen investeringen uit eigen zak meer toe. Kansloos is dat niet. De Club heeft ondanks de neergang van het moment een reputatie te verliezen. Nieuwe activiteiten, in China bij voorbeeld, zullen worden opgezet met Chinees geld. Al reikt de Club de schelpjes niet meer uit, zij legt wel uit hoe de spelletjes gaan.