Adembenemende nieuwe Assepoesters en knappe prinsen

Gezelschap: Het Nationale Ballet. Produktie: Assepoester. Gezien: 18, 20 en 23 december, Muziektheater, Amsterdam, daar nog te zien: 24, 26, 28 en 29 december en 1 januari

Tijdens de kerstperiode staat een avondvullend sprookjesballet garant voor volle zalen. Dat is begrijpelijk, want het betekent meestal een feestelijk avondje uit voor jong en oud. Het Nationale Ballet koos dit jaar voor Frederic Ashton's Assepoester, een fraai aangekleed ballet, waarvan het opgaan van het doek voor de balzaal-scène een golf van aaaah's uit de zal doen opstijgen, en dat in de pauze's veel dromerige kleine meisjes als ballerina's doet rond trippelen.

Het Nationale Ballet heeft voor deze serie voorstellingen vier solistenparen in de aanbieding, met twee debuterende Assepoesters en twee nieuwe droomprinsen. Dat de jonge, snel opkomende Nederlander Boris de Leeuw zou worden ingezet, was na zijn succesvolle optredens in The Sleeping Beauty en Giselle wel te verwachten, evenals Jahn Johansen, gezien eerdere prestaties een logische keuze betekende. Beide maakten hun beloften waar.

De Leeuw heeft alles wat je je bij een sprookjes prins voorsteld: een knappe verschijning, natuurlijke noblesse en charme. Hij presenteerde zijn Assepoester - de opmerkelijk in de rol gegroeide Nathalie Caris - met zorg en attentie en zijn dansen is mooi afgewerkt, licht en krachtig en zal zeker nog aan virtuositeit gaan winnen. Johansen heeft wat meer ervaring en overtuigd door zijn innemende en enthousiaste vertolking en gave techniek.

Van de twee nieuwe Assepoesters behoort Caroline Sayo Iura tot de gerenommeerde solisten. Zoals altijd danst ze met grote technische brille en precisie. In deze nieuwe parel aan haar kroon liet ze bovendien een nieuw verworven inlevingsvermogen zien.

Een grote verrassing was het optreden van Sofiane Sylve, een française die sinds januari aan het gezelschap verbonden is. Een prachtige danseres met een ware ballerina-allure en een indrukwekkende technische bagage. Haar hele lichaam danst en de manier waarop zij haar fraaie voeten gebruikt is van een adembenemende schoonheid, zo delicaat en met zoveel expressie. Een geboren actrice is ze niet, doch gezien haar zeer jeugdige leeftijd - vorige maand werd ze 17 jaar! - zullen tijd en goede coaching ongetwijfeld tot artistieke groei leiden. Bij de overige rollen vielen de uitstekende prestaties op van Karin Ellis, Rachel Beaujean, Sabine Chaland en Kumiko Hayakawa op als de 'seizoen' feeën en bij de drie 'goede' feeën die ik zag, Anna Seidl, Valerie Valentine en Jeanette Vondersaar, straalde de laaste net dat extra beetje warmte uit dat bij zo'n fee hoort.

Jan Linkens en Andrew Butling waren voortreffelijk als de twee boze stiefzusters en wonnen het wat mij betreft van het ook goede koppel Robert Bell en Krzysztof Pastor, die vooral in het begin wat te overdreven drukdoenerig waren. Teleurstelllend was Jean Luc Beaupaire als debuterende nar. Hij heeft wel de nodige speelsheid maar is ontzettend slordig en onbeheerst in zijn dansen.

Assepoester wordt over de gehele linie verheugend exact, stijlvol en spiritueel gedanst. Een aanrader dus voor ieder die van klassiek ballet en sprookjes houdt.