Ook als schaatssolist wordt Huitema op de marathon kampioen

ASSEN, 23 DEC. De persoon die het in zijn eentje moet opnemen tegen een collectief kan altijd rekenen op de sympathie van het publiek. Gisteravond bij de Nederlandse kampioenschappen marathonschaatsen op de gedeeltelijk overdekte kunstijsbaan DeSmelt in Assen was dat niet anders. Lammert Huitema werd na zijn zwaar bevochten overwinning dan ook luid toegejuicht door de ongeveer 1000 toeschouwers.

Vorig seizoen was Huitema ook al Nederlands kampioen. Maar die titel had hij voor een groot deel te danken aan zijn ploeggenoot Piet Kleine. De oud-Olympisch kampioen reed toen op het kunstijs in Den Haag de gaten in de laatste dertig ronden dicht en hield in de slotfase het tempo dusdanig hoog, dat ontsnappingen onmogelijk werden. Huitema werd min of meer naar de finish gedragen, waardoor hij in de laatste bocht voldoende kracht over had voor de beslissende eindsprint.

Maar dit seizoen heeft Huitema geen ploeggenoten die het vuile werk voor hem kunnen opknappen. Hij schaatst namelijk helemaal alleen. Niet uit vrije wil, maar uit pure noodzaak, omdat aan het eind van het vorige seizoen de ploeg waar hij deel van uitmaakte ophield te bestaan. Reden: de sponsor vond het na vier jaar wel mooi geweest. En zonder geld geen ploeg.

Waar verschillende andere rijders als bijvoorbeeld Kleine, Evert van Benthem en Henk Angenent elders onderdak vonden, bleek er voor Huitema ondanks zijn nationale titel geen interesse te bestaan. De 32-jarige bezorger van leesmappen uit Roden vreest dat hij zonder ploeg en zonder inkomsten slechts een beperkt programma zou kunnen gaan rijden. Maar twee dagen voor de start van het in oktober begonnen nieuwe seizoen diende zich alsnog een oplossing aan in de vorm van een persoonlijke sponsor.

“Je bent natuurlijk wel erg alleen, met zo'n persoonlijke sponsor”, zei hij gisteren direct na zijn overwinning. “In een ploeg wordt alles voor je geregeld. Tijdens wedstrijden kun je het zo nu en dan ook wat rustiger aan doen, je hoeft niet constant mee als er wordt gedemareerd. In je eentje ligt dat anders. Dan moet je altijd mee om niet het risico te lopen dat je net de beslissende ontsnapping mist.”

Huitema schaatste dan ook een uiterst geconcentreerde wedstrijd en schrok er zelfs niet voor terug om al in de openingsfase van de wedstrijd over 150 ronden het initiatief te nemen. Zijn demarrage werd beantwoord door negen en even later door nog zes andere rijders. De groep nam een voorsprong van een ronde op de rest van de deelnemers. Een voorsprong die geen moment meer werd bedreigd door het apathisch rijdende peloton, met als gevolg dat de titelstrijd tot de slotronden het aankijken nauwelijks waard was.

In de laatste bocht demarreerde Huitema, die zich de dag voor de wedstrijd nog 'doodziek' had gevoeld, opnieuw. Yep Kramer, Arend Veenhof, Frans de Ronde en Richard van Kempen konden nog wel aanhaken, maar niet meer langszij komen. Tot grote teleurstelling van Van Kempen, die direct na de finish een bidon woedend tegen het ijs smeet. Gestart als een van de grote favorieten voor de eindzege en met een sterke ploeg om zich heen, kwam de nederlaag tegen de eenling Huitema extra hard aan. Het publiek vond het prachtig en beloonde Huitema met een staande ovatie. De schaatser zelf vond zijn zege verrassend genoeg niet meer dan leuk. “Anders natuurlijk in vergelijking met vorig jaar omdat ik het nu helemaal alleen moest doen. Maar net zo leuk.”

Bij de vrouwen ging de nationale titel na een vlakke, eveneens weinig enerverende wedstrijd naar Sandra Zwolle. In de voorlaatste bocht van de in totaal 60 ronden sprintte de Heerenveense weg uit het nog vrijwel volledige peloton, om luttele seconden later ondanks een slecht gereden laatste bocht soeverein als eerste de finish te passeren. Alida Pasveer, die in januari van dit jaar in Maasland Nederlands kampioen op natuurijs werd, eindigde vlak voor Klasina Seinstra als tweede.