Met een kuiken een huis zoeken

Jeugdvoorstelling: Nadien komt thuis door Bewegingstheater Kadijk, vanaf 4 jaar. Idee, vormgeving en spel: Danny Goossens en Jan Keeven. Gezien: 18/12, Poppentheater Amstelveen. Van 27 t/m 30/12, Stadsschouwburg Amsterdam.

Werkelijk op kleuters afgestemd theater maken is een kunst. Nogal wat voor vierjarigen aangekondigde voorstellingen zijn eerder geschikt voor zesjarigen. Er wordt weinig rekening gehouden met het feit dat voor beginnende theaterbezoekers alles ongewoon en (té) spannend is. Zo zag ik bij Frank Groothofs prachtige versie van De toverfluit een zaal vol piepjonge aanhangers van Sesamstraat. Wat er zich voor hun ogen afspeelde was adembenemend en een bevriende vierjarige had na afloop dan ook een zeer beslist oordeel klaar: 'Veel te gevaarlijk voor kinderen!'

Nadien komt thuis is een vrolijke, verhalende mimevoorstelling, waar kleuters van begin tot eind bij betrokken zijn. Een meneertje raakt zijn huis kwijt omdat de storm het wegblaast. Hij weet dat iedereen ergens thuis hoort - 'het huis van de vis is het water, het huis van het hoofd is de hoed, het huis van de kus is de mond' - en dus gaat hij op zoek naar een dak boven zijn hoofd. Samen met een bevriend kuiken zit Nadien uiteindelijk in een eigenhandig gebouwd huisje vredig onder de lamp te schemeren.

Er valt heel wat te beleven: prachtig schimmenspel op de achterwand, poppenkastachtige grappen en grollen en vriendelijke muziekjes waarop twee mimespelers mooi bewegen. Het oerbeeld van het huis met puntdak, zoals kleuters dat tekenen komt de hele voorstelling terug. Het publiek moet duidelijk wennen aan het ontbreken van tekst - 'Hé meneer, zeg eens wat!' - en het is buitengewoon druk met benoemen wat er te zien is. Op de momenten waar de voorstelling niet voldoende tempo heeft ontaardt dat in onrust, maar over het algemeen zijn de inzet van de spelers en die van de toeschouwers aan elkaar gewaagd en dat heeft een passend 'huiselijk' effect.