Siemerink feller in strijd om een auto

AMSTERDAM, 20 DEC. In de beslissende tie-break plukte hij een tennisbal uit de lucht. Een schitterende passeerslag waarmee Jan Siemerink weer op gelijke hoogte kwam met Jacco Eltingh. Vier punten later had hij bovendien het geluk aan zijn kant toen hij op matchpoint het net raakte en Eltingh de bal op zijn frame kreeg. Siemerink won gisteren in Amsterdam de Masters, het officieuze Nederlands kampioenschap met 6-4, 5-7 en 7-6 (7-5). Bij de vrouwen versloeg Miriam Oremans haar reisgenote Stephanie Rottier met 7-6 en 6-4.

Het toernooi was voor de 23-jarige Siemerink niet de afsluiting van het afgelopen seizoen, maar het begin van een nieuw jaar. In 1991 stond hij korte tijd op de 24ste plaats van de wereldranglijst. Vorig jaar begon het seizoen goed - met onder meer een finaleplaats in Marseille -, maar werd hij vanaf april voortdurend geplaagd door kleine blessures en zakte hij naar nummer 42.

Hij wisselt nog steeds briljante momenten af met simpele fouten. Ook gisteren sloeg hij weer twee eenvoudige volley's in het net, maar wist hij twee moeilijke backhand-smashes precies op de lijn te plaatsen. “Ik moet constanter leren spelen, me nog beter concentreren en fysiek sterker worden”, erkende Siemerink. Zijn fysieke training brak hem het afgelopen jaar op. Bepaalde gebieden in je lichaam zijn dan nog minder sterk, zei Siemerink. Zodat hij kleine blessures krijgt.

Maar hij verwacht komend jaar met een uitgebalanceerd lichaam de baan op te kunnen. De maand december is voor alle tennissers de trainingsmaand. Dan gaan ze tot de bodem om het fundament te leggen voor een lang seizoen, waarin ze vrijwel iedere week wel ergens een toernooi spelen. Siemerink traint op de baan en in de duinen. Het krachthonk mijdt hij. “Je hebt met tennis miljoenen verschillende bewegingen. Het heeft geen zin om met gewichten je biceps op te pompen.”

“Ik was feller dan Jacco”, verklaarde Siemerink het verschil in de wedstrijd van gisteren. Toen hij donderdag na zijn partij in de eerste ronde bij zijn auto kwam, bleek de hele linkerachterkant in elkaar gereden te zijn. Van de dader geen spoor. Siemerink kon de auto, die sponsor Mitsubishi een jaar lang beschikbaar stelt aan de winnaar, dus goed gebruiken. Eltingh vond na afloop dat hij de hele wedstrijd beter was geweest. “Ik heb meer punten gemaakt op zijn service dan hij op de mijne.” De verschillen tussen de Nederlandse toppers bleken klein. Eltingh overleefde een matchpoint tegen Wibier, met wie hij zes jaar lang samen op school zat, en versloeg zaterdag in een spannende partij Paul Haarhuis, waar hij het afgelopen jaar mee over de wereld reisde, en trof in de finale zijn “beste maatje”.

Ook bij de vrouwen stonden twee vriendinnen tegenover elkaar in de finale. Titelhoudster Brenda Schultz was zaterdag in de halve finale met 7-6 en 6-3 uitgeschakeld door Rottier die op haar beurt verloor van Miriam Oremans. Het tweetal steeg het afgelopen jaar door met hulp van een gezamenlijke coach, Hugo Ekker, ongeveer honderd plaatsen op de ranglijst: van 130 naar 30. “Degene met de sterkste zenuwen heeft gewonnen”, vond Oremans.

De vriendschap stond even op het spel toen ze aan het begin van de tweede set aan het net een bal op het hoofd van Rottier sloeg. “Dat is gewoon het beste wat je kan doen, op het lichaam slaan. Bij de mannen is dat een goed bal. Vrouwen kijken altijd boos. 'Je kan toch ook naast me slaan', zeggen ze dan. Maar toen ik dat later probeerde, verloor ik dat punt.”

Oremans wil het komende jaar de top-twintig halen. Na Australië'e gaat ze niet meer naar Azi'e - “ik mag de mensen niet zo en vind het er stinken” - maar zal ze zich op Europees gravel voorbereiden op Roland Garros. Het reisgezelschap met Rottier, de Belgische Sabine Appelmans en coach Ekker, wordt dan tijdelijk ontbonden. “Een jaar geleden zou ik daar nog moeite mee hebben gehad”, zei Oremans. “Maar ik ken inmiddels zoveel meisjes in het circuit, dat ik me wel red.”