Kooy oogst loon van volharding

De artsen hadden hem al afgeschreven voor de topsport. Maar gisteren won hij de marathon van Utrecht. Het loon van volharding. Marcel Kooy, de 26-jarige bloemkweker uit Rijsenhout, liet zien dat hij nog altijd schaatsen kan.

Twee jaar geleden viel hij bij de marathon van Deventer precies in de schaats van een collega. Het ijzer gleed als een mes door een spier van zijn linkervoet. Het duurde acht maanden voordat hij weer zonder hulpmiddelen kon lopen. Met loopbeugel kon hij zich al wel eerder voortbewegen. Met loopbeugel lukte het hem zelfs om te schaatsen. Heel zachtjes. Dat deed hij om de moed erin te houden. Omdat hij wilde bewijzen dat de artsen ongelijk hadden als ze zeiden dat hij nooit meer marathons zou schaatsen. Hoewel hij zelf ook vaak genoeg wanhoopte, zeker in het eerste halfjaar toen hij almaar geen gevoel in zijn voet had.

Waarom wilde je kost wat kost proberen terug te komen?

Voor het ongeluk was ik net bezig om toe te groeien naar mijn hoogtepunt. Ik had een paar klassiekers op natuurijs gewonnen. Ik zat in de Aegon-ploeg. En net toen ik op het punt stond op mijn top te komen, was in één klap alles weg. Ik wilde gewoon bewijzen dat ik kon terugkomen op mijn oude niveau.

Hoe verliep je comeback?

Redelijk goed. De meeste marathons heb ik vorig jaar wel uitgereden. Maar je wilt toch meer. Je wilt toch weer bij de eersten horen. Dat lukte nooit. Dit seizoen liep het al helemaal niet. Iedere keer werd ik er al na 50 rondjes af gereden. Een maand geleden dacht ik nog: die doktors krijgen toch gelijk. Ik kan maar beter stoppen.

Ben je na het ongeluk voorzichtiger gaan rijden?

Ik houd me niet in, maar ik ben wel voorzichtiger geworden. In het begin was ik bang, maar als je van voren wilt zitten, dan mag je niet bang zijn. Anders win je nooit.

Hoop je door je zege in Utrecht weer aandacht van sponsors te krijgen?

Ik ben allang blij dat ik weer mee kan met de besten.