De clubliefde wint het nog steeds bij het bolwerkje Hattem; Volendam van de hockeysport

In de hoofdklasse stond bij de mannen gisteren de laatste wedstrijddag van 1993 op het programma. Amsterdam volgt koploper Bloemendaal nog steeds op een punt, door een 3-1 zege bij hekkesluiter Victoria. Ook Kampong blijft een degradatiekandadaat. De Utrechters leden een 5-0 nederlaag bij een andere illustere club, Klein Zwitserland. Pinoké versloeg in Amstelveen collega-debutant Den Bosch met 4-1. HDM en Tilburg speelden in Den Haag met 2-2 gelijk en blijven gedegen middenmoters. Het duel tussen Oranje-Zwart en HGC werd afgelast. De competitie begint weer op 13 februari.

HATTEM, 20 DEC. In de schaduw van de Veluwe ligt het kleine stadje Hattem. Een forenzenplaatsje van rijke Zwollenaren. Een hockeybolwerkje ook. Slechts 350 leden op een bevolking van nauwelijks tienduizend inwoners. Het clubhuis is een veredelde bouwkeet en kan niet tippen aan de fraaie villa's die het hockeyveld omringen. Hattem ontving gisteren koploper Bloemendaal. De thuisclub verloor met 3-1 en staat onder de rode streep, die degradatie afspiegelt.

Hattem is de enige hoofdklasser ten noorden van Amsterdam. Een club met historie. Het 'Volendam van de hockeysport' wordt het wel genoemd. Een kleine club die heel veel talent heeft voortgebracht en na elke degradatie binnen de kortste keren weer terugkeert in de hoogse afdeling. Vorig seizoen eindigde Hattem verrassend in de subtop, maar die prestatie krijgt dit jaar geen vervolg. Vier punten uit elf duels. Manager Ton Pierik heeft voor hetere vuren gestaan. “Die stand bekijk ik volgend voorjaar nog wel eens.” De winterstop is aangebroken.

Pierik is een oude bekende in de hockeywereld. Samen met zijn broer Erik speelde hij vele jaren in het klassieke, wijnrode tenue. Zijn lichte accent verraadt de Overijsselse afkomst. Een optimist. “Wij spelen toch veel te goed om te zeggen van 'jee, we zijn degradatiekandidaat'.” Pierik doelt op de vele mogelijkheden die zijn club kreeg tegen Bloemendaal. Zes strafcorners en een aantal bijna niet te missen kansen. Het gemis van een schutter laat zich gelden. Cornerspecialist Peter Kooke vertrok afgelopen zomer naar Groningen.

Nu moeten de doelpunten komen van Marten Eikelboom. Ook een telg uit een typische Hattem-familie. Zijn vader Ger is coach en tweevoudig international. Eikelboom jr. scoort op fraaie wijze de gelijkmaker, een tip-in. Het is zijn achtste doelpunt van dit seizoen “en daar zaten een paar heel mooie bij”.

Marten Eikelboom (20) is een centrumspits die de bal aan de stick wil, net als Van den Honert (Amsterdam) en Van Westerop (Bloemendaal). Het is de reden dat bondscoach Roelant Oltmans de enige international van Hattem niet nodig heeft bij de oefentrip naar Zuid-Afrika. Hij viel samen met Teun de Nooijer van Bloemendaal af. De teleurstelling moet groot zijn, maar valt niet van zijn gezicht af te lezen. “Ik had er wel een beetje rekening mee gehouden. Er moesten er nog twee afvallen, waarvan één spits.”

Marten Eikelboom studeert in Amsterdam. Met de selectie van Joep Brenninkmeijer sjouwt hij elke dinsdagavond door het Amsterdamse Bos. Plaatsvervangende training. Hij is geen uitzondering. Het gros van de selectie woont ver buiten Hattem en houdt elders de conditie op peil. Vrijdagavond klontert de wijdverbreide spelersgroep weer samen op het zanderige kunstgras. Dan wordt er op het eigen complex getraind. Clubliefde wint het nog steeds van praktische bezwaren. Voor hoe lang nog?

Ger Eikelboom: “Daarom is het zo belangrijk dat we niet degraderen. Speel je overgangsklasse, dan wordt het een heel ander verhaal.” Vader bevestigt de eerder geuite mening van zijn zoon. Natuurlijk wordt Marten benaderd door clubs uit de randstad. “Maar het is óf Hattem óf Amsterdam. Brenninkmeijer begrijpt die gebondenheid wel. Die zit ook al 20 jaar bij dezelfde club. Hij zit echt niet te zeuren wanneer ik nou voor Amsterdam kom spelen.” Hoe ver reikt de clubliefde? “Zolang we in de hoofdklasse spelen, hoef ik niet zo nodig weg.”

Het merendeel van Hattems hoofdmacht is eigen kweek. Zijn ze niet zelf opgeleid, dan worden ze wel op jonge leeftijd dankbaar binnengehaald. Hattem is een begrip en heeft relatief weinig concurrentie te duchten uit de regio. De naburige eersteklassers uit Zwolle moeten het vooral van de vrouwen hebben. De vrouwen van Hattem spelen in de marge van de derde klasse. Huidige internationals als Frederiek Grijpma en Ellen Kuipers en vertrokken naar elders om tophockey te spelen.

Hoe komt Hattem aan zoveel talent? Een speciale opleiding is er niet. Volgens Ger Eikelboom is het succes mede te danken aan de gemakkelijke doorstroming. De beste jeugdspelers slaan per definitie de A-jeugd over en belanden op 15-jarige leeftijd al in het tweede. Het broze talent wordt gehard en is sneller rijp voor de hoofdklasse. Het derde seniorenteam is er voor de lol, het vierde wordt al gevormd door veteranen. Die zijn er in overvloed. Maar de vergrijzing van het stadje Hattem baart de trainer zorgen. “De talentenbron droogt op.”

Het zijn de zorgen van een provinciaal clubje. Het voornaamste onderscheid met tegenstander Bloemendaal, dat over een veelvoud aan jeugdspelers beschikt. De landskampioen heeft het traditioneel zwaar te verduren tegen Hattem. Gisteren kwam Bloemendaal snel op voorsprong. Remco van Wijk benutte de rebound van Bovelanders eerste strafcorner. Hattem leek kansloos tot Eikelboom een harde voorzet van Luuk van Eyk subtiel verlengde. Na rust profiteerde Tom van Amerongen in de eerste minuut van de gebrekkige concentratie bij Hattem. Floris Jan Bovelander benutte vervolgens een van de zeven strafcorners, 3-1. Hattem kreeg nog veel kansen, maar het verdienstelijke veldspel smoorde telkens weer in de vijandelijke cirkel.