Transfer versterkt proces van vergrijzing

De gezichten van de verantwoordelijke PSV-leiders konden gisteren een gevoel van trots over de verrassende aankoop van Jan Wouters nauwelijks onderdrukken. De bliksemtransfer was onder leiding van de nieuwe voorzitter Bill Maeyer, een zakenman pur sang, toch maar in het diepste geheim binnen een week afgerond. Gezien de financiële middelen die de verbleekte Einhovense topclub ter beschikking staan, is anderhalf gulden miljoen voor een international van het formaat Wouters inderdaad geen weggegooid geld. Zet dat bijvoorbeeld eens af tegen de drie miljoen die werd uitgetrokken voor Klas Ingesson. De bombarie waarmee gisteren de aanwinst werd gepresenteerd ademde echter het gevoel of de Verlosser werd binnengehaald en die gedachte mag toch wel met enige reserves worden bekeken.

Inderdaad kan Jan Wouters nog voor grote waarde zijn van een elftal. In Polen bewees hij dat onlangs voor de ogen van het Nederlandse publiek waar hij zich toch weer onderscheidde als een van de beste spelers van Oranje. Wouters is niet alleen een 'gaatjesvuller' of een 'balafpakker' op het middenveld. Hij kan ook met een splijtende pass een aanvaller vrij voor het doel zetten. Tevens geeft hij leiding aan de jongeren, door ze ongenadig de huid vol te schelden. Daar weet Richard Witschge alles van en Bryan Roy ondervond dat in Poznan ook nog aan den lijve. Hij kreeg van Wouters de wind van voren toen hij te veel balverlies leed. Het is een instelling die de strenge Aad de Mos aanspreekt. Van hem mag het hele elftal bestaan uit Erwin Koemannen en Jan Woutersen. Terriërs en vechtjassen, soms een beetje te letterlijk.

Maar een investering in de toekomst kan de aankoop van de 33-jarige middenvelder moeilijk worden genoemd. En daar wilde Aad de Mos, die al beschikt over de 37-jarige Van Breukelen, de 35-jarige Adri van Tiggelen, de 32-jarige Erwin Koeman, de 31-jarige altijd geblesseerde Berry van Aerle, en de even oude Wim Kieft toch aan bouwen. PSV vergrijst, wordt steeds meer een verzorgingstehuis voor bejaarde profvoetballers. De talentvolle jongeren en de zeer talentvolle nog jongere voetballers, waar De Mos het gisteren over had moet hij dan maar eens aanwijzen. Ze zijn er niet of ze krijgen door aankopen als Jan Wouters geen kans te rijpen op het hoogste podium. In tegenstelling tot bijvoorbeeld Clarence Seedorf bij Ajax.

Het gaat wat te ver om de transfer van Jan Wouters naar PSV te bestempelen als een paniekaankoop. Voor elk elftal zou hij op dit moment nog een versterking zijn. Maar het heeft wel veel weg van korte termijn politiek. Een zoethoudertje ook voor de twintigduizend seizoenkaarthouders en de sponsors, die niet zullen accepteren dat PSV aan het einde van het seizoen geen Europees voetbal haalt. Het rommelige spel, waar weinig lijn in valt te bespeuren, de achterstand van zes verliespunten op Ajax, was de nieuwe voorzitter Bill Maeyer afgelopen weken een doorn in het oog. Met het aantrekken van Wouters is voorlopig even een noodverbandje aangelegd. Een bliksemactie die toevallig plaatsvond in een periode dat Kees Ploegsma met uitputtingsverschijnselen in een ziekenhuis vertoefde.

Rest tenslotte de vraag wat Jan Wouters bezielt om in Eindhoven te gaan voetballen. Koestert hij de illusie dat hij PSV kan terugbrengen aan de top? Bij Bayern München lukte hem dat in elk geval niet. Daar is hij ook niet het type voetballer voor.