Tevergeefs tracht Wibier te ontkomen uit naamlozenrijk

AMSTERDAM, 18 DEC. Fernon Wibier dwaalt door het niemandsland. Gisteren was hij op de tennisbaan gelijkwaardig aan Jacco Eltingh, volgende maand staat hij niet in het hoofdtoernooi van de Open Australische kampioenschappen. De kloof tussen de top-honderd en de naamlozen met ambities is bijna onmetelijk groot. Eltingh heeft zijn draai gevonden in een team met Paul Haarhuis en coach Alex Reijnders. Wibier reisde het afgelopen half jaar in zijn eentje en weet nog niet of hij voor het volgende seizoen een coach kan vinden.

De 22-jarige Wibier kreeg gisteravond in de tie-break van de derde set een wedstrijdpunt tegen de één jaar oudere Eltingh. De service van Eltingh, die uit was, werd als ace gerekend. Twee punten later was het voorbij: 7-5, 4-6 en 7-6 (8-6). De nummer 203 van de wereld verloor van de nummer 62. “Dan ben je doodziek, wil je het liefst alles breken”, zei Wibier na afloop. “Het was goed dat het niet in een ATP-toernooi was. Dan gaat het ook nog om de punten, hier alleen om het geld.”

In de beste partij van de Mitsubishi Masters tot nu toe - voor slechts driehonderd toeschouwers - kreeg Eltingh last van spierpijn en van een uitstekend serverende Wibier, die dertien aces sloeg. “We zijn hard aan het trainen”, verklaarde Eltingh zijn stramme spieren. “Het is toch een tijd geleden dat ik me zo lang in het enkelspel heb moeten concentreren. Maar dit toernooi is perfect voor de training. Normaal spelen we 's middags partijen in Valkenswaard. Hier gaat het ergens om.” Fernon Wibier solliciteerde, al miste hij op belangrijke punten de rust, nadrukkelijk naar een plaatsje als reserve in het Davis-Cupteam. In Eindhoven, waar net als in de Popeye Goldstar-tennishal een supreme-baan ligt, ontbreekt nog een vijfde man.

Wibier zat in zijn jonge jaren net als Eltingh op het tennisinternaat van Henk van Hulst. Beiden haalden daar ook hun atheneum-diploma. Eltingh redde zich als profspeler, kwam bij de bovenste honderd en bereikte als enkelspeler en dubbelaar het financieel zorgeloze bestaan. Wibier krijgt van zijn vrienden te horen: 'Nu ga je zeker studeren'.

Hij twijfelt. Hij staat al twee jaar rond plaats 200. Misschien moet hij zich meer op het dubbelspel gaan richten. “In het enkelspel wordt het steeds moeilijker. Zeker als je alleen op reis bent. Het dubbel gaat een stuk makkelijker. Boem, boem, boem en de buit is binnen. Ik ben lang en serveer goed. en je wil toch wel eens in een groter huis gaan wonen.” Het probleem kan worden dat toernooi-directeuren het komende seizoen de duimschroeven gaan aandraaien. “Ze houden niet echt van dubbelspecialisten”, wist Wibier. “En willen het dubbelprogramma voor de helft gaan vullen met degenen die ook aan het enkelspel meedoen.” De directeuren zijn immers verplicht voor alle deelnemers de verblijfkosten te betalen. Dubbelteams kosten geld.

Wibier beslist vandaag of hij in januari een poging gaat wagen zich te kwalificeren voor de Australian Open, zoals het afgelopen jaar lukte op Wimbledon. “Het is daar lekker weer en er wordt op mooie, snelle banen gespeeld. Daar doe je het voor, dat is toch wel wat lekkerder dan in een hal.”

Met wie hij reist, weet hij nog niet. Er was korte tijd sprake van dat hij met Michiel Schapers mee zou reizen, maar de onderhandelingen leverden geen bevredigend resultaat op. Wellicht zou Wibier met Tom Kempers en zijn coach op reis kunnen. Misschien moet hij er toch in zijn eentje op uit.

Later op de avond versloeg Paul Haarhuis zonder veel problemen Tom Nijssen. Ook Haarhuis had nog moeite met de omschakeling van het strand van Mauritius, waar hij na de dubbelzege in Johannesburg vakantie vierde, naar de tennisbaan. Hij had in de eerste set aan een service-doorbraak voldoende. In de tweede verspeelde hij zijn voorsprong, maar bleek zijn overwicht in de tie-break. Haarhuis en Eltingh, wereldkampioenen dubbelspel, treffen elkaar vanavond in de halve finales. Ze spelen het hele jaar in dezelfde toernooien. Toch is het alweer jaren geleden dat ze elkaar in een echte wedstrijd bestreden. Twee jaar geleden in de Masters, nog langer geleden twee maal in de competitie. “Ik verlies liever van Jacco dan van een ander”, reageerde Haarhuis. “Het is goed dat het geen ATP-toernooi is”, zei Eltingh. “Dan maken we elkaar helemaal af.”