Limburgs bieden

De beslissing is gevallen in de viertallencompetitie van de Meesterklasse. Hok 1 (Van der Neut-Ramer en Mulder-Van den Brom) is landskampioen geworden. Hoewel de heren hun sporen in de bridgerij meer dan verdiend hebben, is de overwinning van de Amsterdammers opmerkelijk. In de competitie werd Modalfa, met de wereldkampioenen Leufkens-Westra en Muller-De Boer in de gelederen, teruggewezen. De titelstrijd werd tenslotte beslist in een eendaagse finale over 54 spellen. Tegenstander van Hok was Continental, met aan boord het derde wereldkampioenspaar Jansen-Westerhof. Dit paar verkeerde de laatste maanden in grote vorm, maar in de finale konden zelfs Jansen-Westerhof geen potten breken tegen de twee zeer degelijk opererende Hok-paren. En dat is precies waar het bij Continental aan schortte: degelijkheid.

Met name een van de twee andere Continental-paren, de gerenommeerde Van Oppen en Rebattu, lieten een aantal steken vallen, vooral op slemniveau. Terwijl het paar als enige toppaar nota bene nog een sterk klaverensysteem hanteert. Dat soort biedsystemen was in de jaren zestig en zeventig populair vanwege de succesvolle toepassing ervan door het beroemde Italiaanse Blue Team. De winst van deze biedbenadering, die juist zou moeten liggen op manche- en slemniveau, wordt tegenwoordig ondermijnd door de verfijning van de meer natuurlijke biedsystemen. Een conventie als Roman Key Card (vijf azen) Blackwood bijvoorbeeld heeft een grote vlucht genomen. Natuurlijk biedende paren kunnen nu ook nauwkeurig de hoogte en de soort van het mogelijke slem bepalen.

Het derde paar van Continental werd gevormd door Jansma en Van Cleeff. Jan Jansma speelde vroeger met de Limburger Rob van Wel. Ooit was het duo samen met Leufkens-Westra en De Boer-Nooijen Europees en wereldkampioen bij de junioren. Uit die tijd stammen nog een aantal speciale biedgrappen die door Van Wel bedacht zijn en nog steeds door Jansma gebruikt worden. In de finale tegen Hok kreeg hij de gelegenheid twee ervan te etaleren. Het resultaat was wisselend.

Oost geverNoord

OW kw.ß7 VB10532

ß6 94

ß5 HV4

ß4 93

WestOost

ß7 A764ß7 -

ß6 HV72ß6 B108653

ß5 108ß5 A2

ß4 872ß4 HVB104

Zuid

ß7 H98

ß6 A

ß5 B97653

ß4 A65

Open kamer

West Noord Oost Zuid

Jansen Van den Brom Westerhof Mulder

1ß6 dbl

2SA 4ß7 5ß6 dbl

pas pas pas

Gesloten kamer

West Noord Oost Zuid

Van der Neut Jansma Ramer Van Cleeff

1ß6 2ß5

3ß5 pas (!) 4ß6 pas

pas 4ß7 5ß6 pas

pas pas pas

Open betekent 2SA van west een inviterende hand voor harten of beter. Gesloten betekent 3ß5 hetzelfde. De pas van Jansma over 3ß5 verdient toelichting. Natuurlijk had hij graag meteen zijn schoppens geïntroduceerd. Maar eerst wilde hij zijn kracht in ruiten aanbieden. Normaal doe je zoiets met een doublet. Ex-partner Van Wel had uitgedokterd dat je op drieniveau de betekenis van doublet beter kan omdraaien. Pas is kracht, doublet betekent niets. In tweede instantie besloot Jansma tot 4ß7. Dat contract zat er gewoon in. Dat begreep de 5ß6 biedende Ramer ook wel. Het beheerste bieden van Jansma werd beloond. Van Cleeff kon de bal blind in het doel koppen en legde dus een ruiten op tafel: één down. Op de andere tafel moest André Mulder als zuid eveneens starten tegen 5ß6. Hij moest de informatie van Van Cleeff ontberen en startte gewoon de kleur die zijn partner geboden had. Op ß7A kon nu onmiddellijk de ruitenloser weg. Vijf harten gedoubleerd contract leverde een winst van 14 imps op voor Continental. Maar dan:

Noord geverNoord

Niemand kw.ß7 AH63

ß6 H95

ß5 HB109

ß4 H2

WestOost

ß7 8ß7 10954

ß6 AV1087ß6 63

ß5 6543ß5 V87

ß4 1075ß4 9843

Zuid

ß7 VB72

ß6 B42

ß5 A2

ß4 AVB6

Open zaten Westerhof-Jansen in 4ß7 dat zij met twee overslagen maakten. Het klein slem in schoppen is niet heel erg goed, maar ook weer niet zo slecht. OW kunnen het beste neutraal met klaveren of troef starten. Het spel kan dan nog steeds gemaakt worden, maar de leider moet alles zelf gaan ontdekken. Als hij bijvoorbeeld ß5A-H slaat en de derde ruiten troeft gaat het goed, want ß5V valt derde. Hij kan daarna de troeven ophalen en op de vrije klavers hartens uit noord weggooien. De noordhand is dan hoog op ß6H na. In de gesloten kamer gebeurden er rare dingen:

West Noord Oost Zuid

Jansma Van der Neut Van Cleeff Ramer

1ß4 pas 1ß7

pas 3ß5 pas 4ß4

pas 4ß5 pas 4SA

dbl rdbl pas pas

pas

Omdat Van der Meut-Ramer in deze positie een 10-12 SA spelen opende Van der Neut de noordhand met 1ß4 en gaf na het 1ß7 antwoord met 3ß5 precies deze kaart aan. Na wat heen en weer gecue vroeg Ramer met 4SA naar het aantal sleutelkaarten (Roman Key Card Blackwood). En daar was-ie dan: het Van Wel-doublet op 4SA. Puur bedoeld om zand in de biedmachine van NZ te gooien, want vaak zijn de afspraken na tussenbieden over azenvragen niet waterdicht. Van der Neut-Ramer hadden hun huiswerk natuurlijk wel gedaaan. Jaap van der Neut stelde voor om 4SA geredoubleerd te gaan spelen, wat Ramer bijzonder goed uitkwam. Toen hij de meest gunstige uitkomst kreeg (ruiten), haalde Ramer dromend twaalf slagen: 1320 en 13 imps voor Hok 1.