Vrolijke samenzang door Hallo Venray

Concert: Hallo Venray en Prodigal Sons. Gehoord: 16/12 Noorderligt, Tilburg. Herhaling: 17/12 Tivoli Utrecht, 18/12 Patronaat Haarlem, 23/12 Paard, Den Haag, 30/12 Paradiso, Amsterdam, 8/1 Noorderslag, Groningen.

'Bedankt allemaal voor een fijne avond. We hopen jullie snel weer eens tegen te komen!' Zelden wordt een poppubliek zo hartelijk toegesproken als door Hallo Venray. Zanger en gitarist Henk Koorn is een opvallende verschijning, wegens zijn onafscheidelijke leesbril die hem op een knullige manier aandoenlijk maakt. De rockgroep uit Den Haag heeft zich een wijze les van stadgenoot Hans Vandenburg van Gruppo Sportivo ter harte genomen. 'Zorg ervoor dat je band een gezicht heeft,' liet Vandenburg in 1979 optekenen door Muziekkrant Oor. 'Iemand die hip gekleed is, lekker dom lult en redelijk zingt. Hij of zij mag gerust lelijk zijn.'

Zo treffend als het succes van Hallo Venray daarmee kon worden voorspeld, zo pijnlijk duidelijk blijkt waar het aan schort bij het vaste voorprogramma. De Zwolse rockgroep Prodigal Sons speelt uit de klei getrokken bluesrock in de traditie van Cuby & The Blizzards en de Bintangs. De groepsleden hebben de uitstraling van een zak aardappels en voegen daarom weinig toe aan de stoere gitaarmuziek van het debuutalbum Wine Of Life.

Hallo Venray is die beginfase voorbij, na een succesvol optreden op Pinkpop vorig jaar. Het recente album A Million Planes To Fly laat horen dat de groep een eigen stem heeft gevonden, die ontstijgt aan het epigonisme van Amerikaanse voorbeelden uit het verleden. Sterke troeven zijn de fraaie samenzang en de afwisselende liedjes, varierend van stevige rock & roll tot een zoete countryballade. Henk Koorn koketteert graag met Hollandse kneuterigheid, in zijn cabareteske presentatie en het opzettelijke steenkolenengels van een tekstregel als 'I let myself in with bad influences.' Het huppelritme en de snerpende mondharmonica van het nummer 'Rockstar' illustreren, dat Hallo Venray het succes niet al te serieus wenst te nemen. Toch worden de nieuwe liedjes al woord voor woord meegezongen, en kan Koorn de refreinen van bekende nummers als 'Tuck' en het van een komische trompetsolo voorziene 'Eugene' helemaal aan het publiek overlaten.

Het sobere, met overslaande stem gezongen 'Miracles' en een tweetal nummers met pedal steelgitaar van gastmuzikant Wim Elzinga lieten Hallo Venray van de meest ingetogen kant horen. Het beheerste concert werd hinderlijk verstoord door de opdringerige cameravrouw van het programma 'All Along The Watchtower', die het liefst IN de gitaren zou zijn gekropen. Henk Koorn liet zich er niet door uit het veld slaan. Hij zong zijn psychedelische sprookje 'Hot Pants' met de melancholieke slotregel 'so sad it was just a song'en bedankte ons allen voor het warme applaus.