T.C. Meereboer

T.C. Meereboer: Zeer. Uitg. In de Knipscheer, ƒ 27,50.

De jury die de 30-jarige T.C. Meereboer de nog altijd weinig prestigieuze Lift Nationale Debuutprijs 1993 toekende, had geen ongelijk. De korte tot zeer korte verhalen in de bundel Zeer hebben vaak wel iets. Ze bevriezen weinig opzienbarende momenten in het leven van 'gewone' mensen: een oudejaarsavond met de familie, een man die spelende buurtkinderen bekijkt, een stelletje dat probeert te genieten van de zee, de overpeinzingen van een retirade-juffrouw 'van ongepaalde leeftijd'. Het probleem is, dat de bundel wat onevenwichtig overkomt: alsof Meereboer nog twijfelt tussen luchtigheid en drama. In Zeer zijn die luchtige, licht absurdistische verhalen de sterkste. Wanneer Meereboer de handelingen van zijn personages een dramatische lading probeert mee te geven, begint hij opeens erg slechte, nadrukkelijk 'rare' en geforceerd literaire zinnen te schrijven. 'Jammer, maar van smart en kwalen ontslagen ligt waar ik zielsveel van hield nu aan mijn voeten.' Niet doen.