Onderzoek overleggroep rijk: Metaal ontduikt regels over uitstoot gifstoffen

UTRECHT, 17 DEC. De metaalindustrie in Nederland voldoet niet aan afspraken die ze met het ministerie van VROM heeft gemaakt om de uitstoot van schadelijke stoffen terug te dringen. Voor belangrijke stoffen als stikstofdioxyde, benzeen, tolueen en koolmonoxyde wordt de uitstoot 65 tot 75 procent minder teruggebracht dan was overeengekomen.

Dit blijkt uit een verslag van de overleggroep basisismetaal, waarin het rijk, de provincies en de industrie zijn vertegenwoordigd. De gegevens van de overleggroep vormen de optelsom van de tot nu toe behaalde milieuresultaten van circa veertig afzonderlijke metaalbedrijven. De grootste daarvan zijn Hoogovens in IJmuiden, Aldel in Delfzijl, Pechiney in Vlissingen en Budelco in het Brabantse Budel.

In maart 1992 hebben de betrokken ondernemingen zich via een convenant met ministers Alders (milieubeheer) verplicht hun emissies sterk te verminderen. Partijen bij de afspraak stellen nu vast dat de uitvoering van de plannen op een aantal onderdelen ernstig tekort schieten, vooral waar het gaat om de verzuring van de atmosfeer en de verspreiding van schadelijke verbindingen in de lucht.

De uitstoot van stikstofdioxyde (een van de verzurende elementen) zou in het jaar 2000 55 procent minder moeten zijn dan in 1985. Volgens de huidige cijfers komt men niet verder dan een reductie van 16 procent. Ook het streefcijfer voor 1995 wordt bij lange na niet gehaald.

De vermindering van de benzeen-uitstoot moet volgens het convenant in het jaar 2000 75 procent bedragen. Met de uitvoering van de huidige plannen blijft de reductie steken op 18 procent. Bij de stoffen tolueen en koolmoxyde worden de doelstellingen slechts voor een kwart en een derde gehaald. Ook het terugdringen van chroom in afvalwater blijkt onvoldoende te lukken.

Secretaris M.J. Hermelink van de overleggroep voert aan dat het jaar 2000 nog ver weg is, maar dat “de doelstellingen overeind blijven”. Hij erkent dat de reductiecijfers voor 1995 bij een aantal stoffen niet zullen worden gehaald. “Daarbij spelen de economische problemen van de bedrijfstak een rol: investeringen worden tot een noodzakelijk minimum teruggebracht.”

De Nederlandse milieubeweging ziet de gegevens uit de metaal als het zoveelste teken dat de overheid bij de uitvoering van het in 1989 aangenomen Nationaal Milieubeleidsplan (NMP) in gebreke blijft. De Stichting Natuur en Milieu, samenwerkingsverband van een groot aantal milieugroepen, laat zich hierover zeer somber uit aan de vooravond van het tweede nationale milieubeleidsplan (NMP2), dat volgende week moet verschijnen.