Nicolas Dings

Galerie De Zaal, Koornmarkt 4, Delft. T/m 23 jan. Do t/m zo 12-17u. Prijzen ƒ 1500 tot ƒ 8000.

Vijf glimmende ijzeren portretbustes, kopieën van een achttiende-eeuws beeld van een klassiek mooie vrouw op vijf ijzeren sokkels. De hoofden van de vrouwen zijn voor de helft niet bedekt met huid, zij tonen ons hun skelet. Tussen de bustes staan en hangen grote ovalen spiegels en dat maakt deze beeldengroep gruwelijk: ook ik, bezoeker, ben slechts door een centimeter dunne laag gescheiden van de lelijkheid en de dood. De maker van dit werk, Nicolas Dings (Tegelen, 1953) combineert de verbeelding van deze Middeleeuwse gedachte met een weergave van de vijf zintuigen: elke vrouw heeft een attribuut dat een zintuig verbeeldt.

Deze beeldengroep, Frauenzimmer, aangekocht door het Stedelijk Museum van Schiedam, lijkt een buitenbeentje in het oeuvre van Dings. Zijn andere werken zijn veel geheimzinniger. Hij gebruikt vaak rijke, betekeniszwangere materialen (lood, goud, marmer) en vormen (vazen, kraaien, bedden, baden), maar wat ze precies betekenen blijft raadselachtig. Wat te denken van bijvoorbeeld het kleine werkje Bana Sagrada (heilig bad)? Op een ijzeren plaatje staat een koperen badje op pootjes, vergezeld van zeven bruine flesjes, volgens de etiketjes op de dop gevuld met badwater.

Gewone dingen worden door het isolement waarin Dings ze plaatst, door het rijke materiaal en de perfecte afwerking, verheven zaken. De dingen van Dings zijn met behulp van vooral de christelijke traditie wel te duiden, maar de behoefte daaraan bleef bij mij achterwege. Weten dat ze ergens naar verwijzen is vooralsnog genoeg. Een bezoek aan de expositie van Dings in galerie De Zaal in Delft lijkt op een bezoek aan een kerk door een vrijwel onwetende ongelovige: het schenkt zoete kalmte, alle dingen zijn mooi en niets is er zomaar, alles heeft een beproefde betekenis.