Van Binnen

“Een tolk? Waarom? Ik spreek Nederlands! Vijf dagen in de de week heb ik les, in Hoofddorp, en mijn vrouw vijf dagen in Amstelveen.

Wij wonen sinds vierhalf jaar in Nederland. De eerste jaren geen school, geen werk. Alleen maar eten, slapen, eten, slapen. Wachten. Niets te doen. Horrible. Maar toen kregen we status. Nu mogen we les volgen en in ons eigen huis wonen. We wonen nu acht maanden in deze flat, 't is onze eerste zelfstandige woning in Nederland. Eerst woonden we in De Kwakel, daarna in Callantsoog, maar daar zijn verder helemaal geen Somaliërs. En hoewel we nu Nederlands leren willen we ook onze eigen taal spreken. Hier in Uithoorn zijn er meer vluchtelingen uit ons land, en de broer van mijn vrouw woont hier vlakbij. In de woonkamer heb ik een kaart van Nederland opgehangen, want ik wil het land kennen: de provincies, de rivieren. Er wonen Somalische vrienden van ons op andere plaatsen in Nederland. Nederlandse vrienden? Ja, één, onze buurvrouw uit Callantsoog.

De foto naast de klok is van haar vader. Vorig jaar hebben zij elkaar in Jemen ontmoet: hij ging met de boot vanuit Somalië en zij en haar broer vanuit Nederland. Sindsdien hebben we geen nieuws meer, ook niet van mijn familieleden die daar allemaal nog wonen. Het is daar oorlog.

In Mogadisjoe was ik leraar geschiedenis op een middelbare school. Mijn clan had moeilijkheden met de president en ik moest vluchten. Ik heb er niet in de gevangenis gezeten, maar ik werd wel gezocht. Met mijn vrouw en onze zoon Ahmed, die net een paar maanden oud was, zijn we met de auto naar Kenya gegaan en vandaar uit naar Tripoli gevlogen. Daar kon ik voor Polen een visum krijgen, maar bij de tussenlanding op Schiphol hebben we asiel aangevraagd. De reis duurde drie maanden bij elkaar, en kostte bijna drieduizend dollar per persoon. Je kunt alleen vluchten als je geld hebt. De Somaliërs die je hier ziet, zijn niet de armsten.

Nu hebben we hier eindelijk status. Als je die krijgt, als je erkend wordt als vluchteling, kun je zelf een huis huren en krijg je een lening om meubels te kopen. Een mooi huis? Dit? Het is allemaal tweedehands. Met ons drieën hebben we 1640 gulden in de maand, dan moet je heel goed oppassen. Bij ons thuis was het veel mooier. Mijn vader is een rijk man, hij heeft een villa, drie auto's. Nu hebben wij geen auto, wel een fiets. Een hele mooie fiets. Maar er is een groot verschil tussen het leven daar en hier, tussen het wonen in een grote villa met dakterrassen waar je ook kunt slapen als het warm is, en een galerijflat met tweedehands meubels.

Hier in Nederland hebben de mensen een verkeerd beeld van Somalië, alleen maar honger en oorlog. Toen we in Nederland aankwamen vroeg men of we in Somalië bedden hadden om op te slapen. Dat verbaasde mij, dat de mensen hier nog zo'n achterhaald beeld hadden van ons land. Voor de oorlog was het er niet arm, wij hadden een goed leven. Ik heb in Nederland niets gezien wat we in Mogadisjoe niet hadden.

Natuurlijk wil ik hier werken! Na de cursus Nederlands hoop ik in april te beginnen met een beroepsopleiding voor elektriciteit, die duurt één jaar. Maar als in Somalië de oorlog is afgelopen en het voor ons veilig is om terug te gaan, dan gaan we. Nederlandse mensen zijn heel aardig, echt waar, Nederland is een goed land. Maar ik zeg: Oost West thuis best.''