MYRNA LOY 1905 - 1993; Meedenkende ster

Pas twee jaar voor haar dood, afgelopen dinsdag in New York, ontving Myrna Loy haar eerste Oscar. Met een honoraire onderscheiding maakte de Academy goed dat de actrice, die in 1936 in een poll uitgeroepen werd tot 'koningin van Hollywood' (tegenover Clark Gable als koning), zelfs nog nooit voor een Oscar genomineerd was.

De kracht van Loy, die tussen 1925 en 1980 in meer dan 110 films speelde, lag minder in haar acteerkwaliteit dan in haar charme, 'sophistication' en krachtige persoonlijkheid. Tot haar fans behoorde president Roosevelt, die volgens een latere onthulling van Lauren Bacall bijna de topconferentie van Jalta in 1945 uitgesteld had, omdat hij daardoor een ontmoeting met Loy misliep. Haar reputatie als ideale echtgenote ontleende de actrice vooral aan haar rol van Nora Charles, de helft van een detective-echtpaar, in de zes films in de reeks The Thin Man (1934-47). Ze was een zeldzaam voorbeeld van een meedenkende vrouw in een genre-film. In het echte leven spande Loy zich in voor allerlei charitatieve en liberale doeleinden, waaronder het comité dat aan het eind van de jaren veertig op de zwarte lijst van Hollywood geplaatste acteurs, regisseurs en scenarioschrijvers verdedigde.

De roodharige Myrna Williams werd op 2 augustus 1905 als boerendochter geboren in Montana. Op 13-jarige leeftijd verhuisde ze, na de dood van haar vader, naar Los Angeles en werd daar al snel 'chorus girl'. Volgens de overlevering ontdekte Rudolph Valentino haar tijdens een optreden in Grauman's Chinese Theatre en bezorgde haar een eerste rol, in de zwijgende film Pretty Ladies (1925). Ze figureerde in Ben Hur en de eerste geluidsfilm The Jazz Singer en veranderde haar achternaam in Loy, omdat dat oosters klonk. Aanvankelijk werd ze dan ook vooral gecast als oriëntaalse schone.

Een en ander veranderde na een opvallende bijrol in Rouben Mamoulians Love Me Tonight (1932), gevolgd door een hoofdrol tegenover Leslie Howard in The Animal Kingdom. De eerste koppeling aan vaste tegenspeler William Powell was niet in The Thin Man, maar vlak daarvoor in Manhattan Melodrama, de film die gangster John Dillinger zag vlak voordat hij bij de uitgang van de bioscoop neergeschoten werd.

Andere sterren tegenover Loy waren onder veel meer Clark Gable (Test Pilot), Cary Grant (The Bachelor and the Bobby Soxer, Mr. Blandings Builds His Dreamhouse), Fredric March (The Best Years of Our Lives) en Clifton Webb (Cheaper by the Dozen).

Na 1950 namen intensiteit en kwaliteit van Loy's films snel af, maar in de jaren zeventig speelde ze nog regelmatig gastrollen in films als Airport 1975, Burt Reynolds' The End en tenslotte Just Tell Me What You Want (1980).

In haar privé-leven trouwde en scheidde Loy vier keer, onder meer met autoverhuurmagnaat John Hertz Jr. en onderminister Howland Sergeant. Op hoge leeftijd onthulde de actrice dat ze nu misschien niet meer zo snel getrouwd zou zijn. Over haar reputatie van volmaakte filmechtgenote zei ze: “Wat ze echt bedoelden was dat mijn personage in The Thin Man goed en prettig gezelschap was. Tot dat moment trouwden mensen in films gewoon en leefden nog lang en gelukkig. Maar je zag nooit wat zich onder de oppervlakte afspeelde.”