In felblauw boven de boterhamworst; Frans Molenaar voor Albert Heijn

Klanten van Albert Heijn in de Amsterdamse Ferdinand Bolstraat zien het niet eens meer. Ook het winkelpersoneel trekt collectief de wenkbrauw op als gevraagd wordt hoe de nieuwe bedrijfskleding bevalt. Dit filiaal van 's lands grootste kruidenier draait namelijk al anderhalf jaar proef met caissièrejasjes, vakkenvuller-sweaters en slagersschorten in helblauw, 'shocking pink' (inderdaad) en turkoise.

Onlangs is AH begonnen met het per area invoeren van nieuwe kleding, ontworpen door Frans Molenaar. Oost-Nederland is voorzien. West, Zuid en Zuidwest volgen. Als de operatie in het voorjaar van 1994 is afgerond, zullen 40.000 medewerkers in veertig verschillende ontwerpen gestoken zijn. Een ware papagaaienbrigade.

'Lekker zitten', 'functioneel' en 'iets heel anders', waren de uitgangspunten voor de kruidenier. De bakkersjasjes en de jassen voor de Afdeling Vers hebben - typisch voor Molenaar - geraffineerde biezen en een geometrische vlakverdeling. Het schort wordt niet met strikken en banden (die maar tussen de ijskastdeuren blijven hangen) bevestigd, maar met drukknoopjes. Minstens zo ingenieus worden de naamplaatjes met een flapje in het pochetzakje gestoken.

In de proeffilialen is onder meer vastgesteld dat de open borstzakjes bij het bukken papier, schrijfgerei en rollen met etiketten al te makkelijk aan de zwaartekracht prijsgeven. Op verzoek van de jongens en meisjes van de Afdeling Houdbaar zijn er drukknoopjes aangebracht. Graaien naar wegrollende pennen onder het schap met zoetwaren behoort tot de verleden tijd. Gelukkig maar, want met die nieuwe korte sweaters blijkt het toch al lastig om je eigen broek schoon te houden. Dan voldeden de oude, knielange en vaalgele stofjassen beter.

Maar dit staat véél leuker, vinden ze zelf. Frisse kleuren die bestand zijn tegen 40 tot 50 wasbeurten, bleek na anderhalf jaar testen. Want het mag natuurlijk niet zo zijn dat shocking pink na enkele maanden oudroze wordt, en helblauw moet helblauw blijven. Bij het productieproces is niet speciaal gelet op milieuvriendelijke kleurstoffen en verftechnieken, aldus H. ter Horst, adjunct-directeur van Eco KLM Kleding, dat de productie in handen heeft. Dit is vooral spijtig voor Indonesië, waar de honderdduizenden kledingstukken worden gefabriceerd.

Tevredenheid alom in de Ferdinand Bol. Trots laat caissière Femke Zijlema de tunnelceintuur zien met elastiek; kun je zelf bepalen of je 'getailleerd' wilt zijn of niet. En de sjaal - met speels patroon van tulpen en AH logo's - draagt ze graag; al frot ze hem zo weg in de links roze en rechts turkoise kraag dat Molenaars signatuur verborgen blijft. Terwijl de demonstratie-poster aan duidelijkheid niets te wensen over laat: zo knopen, met een punt over de schouder. Heel koket en de naam van de ontwerper opvallend onopvallend zichtbaar. Toch niets om je voor te schamen.

En de duizenden oude jassen en schorten? Voorzover deze niet tot de draad versleten zijn, gaan ze naar ziekenhuizen die een tekort aan medische bedrijfskleding hebben, onder andere in voormalig Joegoslavië.