GEZONDHEIDSZORG

Professor Birkenhäger verwoordt in NRC Handelsblad van 7 december hoe de door de politiek opgelegde triage in de gezondheidszorg het werken in een ziekenhuis tot een slagveld kan maken. Wanneer behandelingen zoals operaties aan kransslagaderverstoppingen en versleten heupen niet uitgevoerd kunnen (of mogen) worden verdwijnt een mogelijkheid om lijden te verminderen en een oorzaak van hulpbehoevendheid weg te nemen.

Juist voor medici die trachten zich in diagnostiek en therapie bij bejaarde patiënten te laten leiden door het motto 'Add life to years, not simply years to life' zijn deze beperkingen van de geneeskundige mogelijkheden onbegrijpelijk, zoals ook door professor Birkenhäger beschreven wordt.

Het probleem doet zich voor in alle specialismen van de geneeskunde: bepaalde vormen van thuiszorg voor bejaarden worden vergoed wanneer zij 'opnamevoorkomend' zijn: aannemelijk moet zijn dat zonder de extra zorg thuis een opname in een ziekenhuis onvermijdelijk is. Deze vorm van thuiszorg wordt echter meestal niet vergoed als het om het voorkomen van een psychiatrische opname gaat. De criteria zouden te vaag zijn en het zou gemakkelijk tot misbruik aanleiding geven.

Soms lijkt het dat voor beleidsmakers in de gezondheidszorg de kwaliteit van het leven van individuen, van patiënten, ondergeschikt is aan het vermeende belang van de imaginaire rest van de bevolking. Hiermee zijn de patiënten noch de gezondheidszorg gebaat.